เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 ข้าคือมหาบุรุษผู้แสนดีเชียวหนา
“สหายเต๋าทั้งสอง ภูเขาเซียนที่พวกท่านอาศัยอยู่แห่งนี้ดูไม่เลวเลยจริง ๆ ปราณวิญญาณเซียนอุดมสมบูรณ์เปี่ยมล้น ช่างชวนให้ผู้คนรู้สึกอิจฉาตาร้อนยิ่งนัก” หลิวชิงแผ่สัมผัสเทพออกไปกวาดสำรวจทั่วทั้งเขาพระสุเมรุอีกคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
จากการที่หลิวชิงแผ่สัมผัสเทพออกไปตรวจสอบดูเมื่อครู่นี้ เขาพบว่าบนเขาพระสุเมรุแห่งนี้มีของล้ำค่าชั้นดีเติบโตอยู่ไม่น้อยเลยจริง ๆ ลำพังแค่รากวิญญาณก่อนกาลก็มีอยู่รวมกันถึงสิบกว่าต้นเข้าไปแล้ว
รากวิญญาณก่อนกาลสามารถช่วยรวบรวมปราณวิญญาณและหล่อเลี้ยงฟูมฟักชีพจรวิญญาณได้
เขาพระสุเมรุได้รับความเสียหายอย่างหนักในยามเกิดศึกธรรมะและอธรรม สาเหตุที่ในยามนี้มันสามารถฟื้นฟูกลับมาได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ ล้วนเป็นเพราะมีรากวิญญาณก่อนกาลมากมายถึงเพียงนี้คอยช่วยหล่อเลี้ยงฟูมฟักอยู่นั่นเอง