เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ลำพังแค่ทัณฑ์สวรรค์เล็กน้อย จะนับเป็นอันใดได้
เมื่อสัมผัสได้ว่าหนี่วาออกจากด่านแล้ว ภายในใจของหลิวชิงก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง
เพราะไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายร้อยปีแล้ว แสงสีทองสว่างวาบขึ้นบนร่างของหลิวชิง ก่อนที่เขาจะมาปรากฏตัวขึ้นที่เบื้องหน้าของหนี่วาในพริบตา
“ท่านพี่ ทัณฑ์สวรรค์ของข้ากำลังจะฟาดผ่าลงมาในอีกไม่ช้านี้แล้ว ข้าขอตัวไปรับทัณฑ์สวรรค์ก่อนนะเจ้าคะ ยิ่งไปกว่านั้นผลแห่งมรรคาต้าหลัวที่ข้าทำความเข้าใจออกมาก็มีระดับไม่ต่ำเลย อย่างน้อยที่สุดจะต้องมีบุปผาเบ่งบานเก้ากลีบอย่างแน่นอน” เมื่อหนี่วาเห็นหลิวชิง นางก็เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นจุมพิตลงบนใบหน้าของหลิวชิงคราหนึ่ง
หนี่วารู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะนางสามารถทำความเข้าใจผลแห่งมรรคาต้าหลัวชั้นเยี่ยมออกมาได้สำเร็จ เช่นนี้นางก็จะไม่ถูกหลิวชิงทิ้งห่างออกไปไกลจนเกินไปนัก