เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 หนี่วาออกจากด่าน
หลังจากทรมานกลั่นแกล้งนักพรตจุ่นถีและนักพรตเจียอิ่นจนหนำใจแล้ว หลิวชิงก็เดินทางกลับเข้าไปในถ้ำพำนักด้วยความพึงพอใจเป็นที่สุด ก่อนจะเริ่มลงมือศึกษาค้นคว้าสมบัติวิญญาณก่อนกาลชั้นเลิศทั้งสามชิ้นที่เพิ่งจะปล้นชิงมาได้
“ไอ้นักพรตหัวขโมยสมควรตาย วันหน้าข้าจะต้องสับมันออกเป็นหมื่น ๆ ชิ้น และทำให้มันไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดไปชั่วนิรันดร์ให้จงได้!”
หลังจากที่นักพรตเจียอิ่นและนักพรตจุ่นถีเหินทะยานหนีออกมาได้ไกลแสนไกลและนานโขแล้ว นักพรตเจียอิ่นก็เอ่ยสบถด่าออกมาด้วยน้ำเสียงเคียดแค้นชิงชัง
“พี่ใหญ่ ท่านช่วยลดเสียงลงหน่อยเถิด เกิดคำพูดนี้ลอยไปเข้าหูมันเข้า พวกเราสองคนคงได้เอาชีวิตน้อย ๆ ไปทิ้งกันพอดี” เมื่อนักพรตจุ่นถีได้ยินนักพรตเจียอิ่นก่นด่าหลิวชิง เขาก็รีบหดคอลงด้วยความหวาดเสียว พลางเอ่ยเตือนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว