บทที่ 509 สุสานเทพมาร

บทที่ 509 สุสานเทพมาร

“นายจะเปิดทางเชื่อมหรือ?”

ดวงตาของบรรพพฤกษาซึ่งเปี่ยมด้วยมหามรรคแห่งพลังชีวิตหรี่ลงเล็กน้อย สายตาทะลุผ่านหลินเฉิน ราวกับกำลังพิจารณาดวงจิตวิญญาณของวัวมารที่ซ่อนอยู่

แม้ตอนนี้จะเป็นเซียนจุนแล้ว ในใจบรรพพฤกษาก็ยังคงระแวดระวังอย่างยิ่ง

พลังเทพมารคือพลังต้องห้ามในตำนาน ซึ่งอยู่เหนือ “เซียน”

เทพมารในขั้นสูงสุดมีพลังทำลายดวงดาราและสร้างกฎเกณฑ์ขึ้นใหม่ได้ มิใช่ตัวตนที่ “เทพหน้าใหม่” ซึ่งเพิ่งก้าวสู่ขอบเขตเซียนเทวะอย่างเขาจะยั่วยุได้ง่าย ๆ

“วางใจเถอะ บรรพพฤกษา”

เสียงหยาบกระด้างของวัวมารดังขึ้นในสมองหลินเฉิน แฝงความเศร้าหมองและเย้ยหยันตนเองอยู่หลายส่วน “ฉันเหลือเพียงดวงจิตวิญญาณที่แตกสลาย แม้แต่ร่างกายก็ผุพังเป็นเถ้าธุลีไปนานแล้ว”

“อยากฟื้นคืนชีพหรือ? ฝันไปเถอะ”