กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 468 สุสานใหญ่แห่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์
น้ำเสียงของสวีเฟิงเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะข่มไว้ แววตาเล็ก ๆ ของเขาเป็นประกายวาววับ
ไม่รู้ทำไม พอคิดว่าจะได้ขุดสุสานในไม่ช้า เขาก็แทบจะสะกดความรู้สึกตัวเองไว้ไม่อยู่
หลี่เจิ้นมองท่าทางคนเห็นเงินตาลุกของเขา แล้วอดแขวะไม่ได้
“ทำท่าลึกลับเสียขนาดนี้ ถ้าไม่รู้คงนึกว่านายจะไปอัญเชิญเทพ ไม่ใช่ไปขโมยของ”
“เฮ้อ เรื่องนี้นายไม่เข้าใจหรอก!”
สวีเฟิงเก็บเหรียญทองแดงประจำตระกูลทั้งสามเหรียญอย่างระมัดระวัง สีหน้าแสดงออกชัดว่า ‘นายไม่รู้เรื่อง’
“งานสายนี้ให้ความสำคัญกับ ‘ฟ้าอำนวย ภูมิชัย คนพร้อม’”
“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์หมื่นยุคแห่งนี้เป็นแหล่งชะตาวาสนาของอาณาจักรโบราณหนานเฝิน พลังภูมิอากาศของที่นี่แข็งแกร่งจนยากจะหยั่งถึง”
“สถานที่แบบนี้บุ่มบ่ามบุกเข้าไปเป็นวิธีที่แย่ที่สุด ต้องเดินตาม ‘พลัง’ ของมัน หา ‘ประตูรอด’ ให้เจอ ถึงจะลอบเข้าไปได้เงียบ ๆ โดยไม่ทำให้ ‘ภูตผี’ หรือก็คือเจ้าของที่นี่รู้ตัว!”