บทที่ 469 หมื่นประตูเป็นทางเกิด หนึ่งทางเกิดคือทางตาย

บทที่ 469 หมื่นประตูเป็นทางเกิด หนึ่งทางเกิดคือทางตาย

ทันทีที่ก้าวผ่านประตูเข้าสู่เขตชั้นสาม กลิ่นอายโบราณเข้มข้นก็ปะทะใบหน้า!

ต่างจากสองเขตก่อน ที่นี่ไม่มีต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าและไม่มีปราณวิญญาณเข้มข้น แต่เป็นถ้ำใต้ดินกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

หินงอกหินย้อยขนาดมหึมานับไม่ถ้วนห้อยกลับหัวลงมา เปล่งแสงหลากสีสัน ส่องให้มิติทั้งแถบดูเหมือนเขาวงกต

ในอากาศมีกลิ่นคาวหวานจาง ๆ อบอวล เป็นกลิ่นอายที่มาพร้อมแรงกดข่มอันชวนให้หัวใจสั่นไหว

“ตามบันทึก โคเทพสลายมรรคาคืนสู่ความว่างเปล่าที่นี่”

สวีเฟิงมองเข็มทิศตามหามังกรในมือ เข็มชี้สั่นสะเทือนรุนแรงด้วยความถี่ที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เห็นชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หัวใจของหลินเฉินเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะการสั่นของเข็ม

เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าวิญญาณที่หลับใหลมานานของเสี่ยวไป๋ในร่างเขา กลับเกิดคลื่นไหวแผ่วเบาขึ้นมา ราวกับถูกกลิ่นอายบางอย่างในสถานที่แห่งนี้ดึงดูด

“ไปกัน”