บทที่ 253 ผนึกแปดทิศรวมเป็นหนึ่ง

บทที่ 253 ผนึกแปดทิศรวมเป็นหนึ่ง

ในเวลาเดียวกัน อสูรปักษายักษ์ครามสะบัดตัวอย่างแรง เหวี่ยงอสูรเถิงเสอออกไป

ผู้อาวุโสใหญ่รีบสั่งให้มันถอยห่างแล้วบินขึ้นสูง

โชคดีที่อสูรปักษายักษ์ครามบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้เป็นอะไรมาก

มันคอยสนับสนุนให้พวกผู้อาวุโสใหญ่ถอนตัว โดยเข้าพัวพันกับอสูรเถิงเสอ แต่ไม่นานพวกเขาก็พบเรื่องหนึ่ง ขอเพียงออกห่างจากตำหนักเกินระยะ 100 เมตร อสูรเถิงเสอก็จะไม่จู่โจมก่อน

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือซากความเสียหายหลังการต่อสู้เมื่อครู่กลับคืนสู่สภาพเดิมทั้งหมด หุ่นเชิดอสูรทุกตัวฟื้นคืนชีพแล้ว

แต่ศพผู้ควบคุมอสูรเผ่ามนุษย์กับสัตว์วิญญาณกลับยังนอนจมกองเลือดอยู่ในตำหนัก

“เป็นแดนมายาหรือเปล่า? เป็นแดนมายาหรือเปล่า?”

มีคนร้องอย่างตกใจ

หลายคนรีบนั่งสมาธิอยู่กับที่ คิดว่าตัวเองเข้าสู่แดนมายาจริง ๆ จึงอยากอาศัยพลังจิตหลุดออกจากที่นี่