กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 252 ซากโบราณสถานสัตว์เซียนอันพิสดาร
“หืม?”
หลินเฉินกับอู๋เฉินต่างมองผู้อาวุโสใหญ่
“ถ้าฉันจำไม่ผิด คนคนนี้มีฉายาว่าหยางเหล่าเสีย นอกจากกลัวตายแล้วยังบ้ากามสุด ๆ อายุ 400 กว่าปีแล้ว ยังมาหมายตาศิษย์หญิงคนหนึ่งของสถาบันวิญญาณเรา” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวพลางนึกย้อนความหลัง
“ต่อมาพอใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผล เขาก็ใช้ไม้แข็ง บุกมาลักพาตัวนักศึกษาหญิงคนนั้นไปเลย”
“ตอนนั้นท่านอธิการโกรธจนแทบคลั่ง บุกไปถึงที่ หมายจะทำลายพลังของเขาเสียตรงนั้น”
“ภายหลังทางเทียนตูรู้เรื่องเข้า เห็นแก่ที่เขาเป็นขุนนางผู้ร่วมก่อตั้งแคว้น หลายขุมอำนาจจึงมาช่วยร้องขอความเมตตา”
“เดิมทีท่านอธิการมีจิตสังหารแน่วแน่แล้ว แต่สุดท้ายก็ยอมปล่อยเขาไป”
“เหตุผลสำคัญข้อหนึ่งก็คือเขาเคยติดตามกู้เหวย อีกอย่างนักศึกษาหญิงคนนั้นก็ยังปลอดภัยดี เรื่องนี้เลยจบลงแค่นั้น”
พูดถึงตรงนี้ผู้อาวุโสใหญ่ก็เผยท่าทีดูแคลน ก่อนกล่าวต่อ “แต่เรื่องนี้ก็มีข้อดีเหมือนกัน หลังจากนั้นชื่อเสียงเรื่องหวงศิษย์ของสถาบันวิญญาณเราก็แพร่ออกไป คนข้างนอกคิดจะมายุ่งกับคนของเรา ก็ต้องชั่งใจให้ดี”