บทที่ 254 สัตว์เซียนอาละวาด มังกรกระดูกหุบเหว

บทที่ 254 สัตว์เซียนอาละวาด มังกรกระดูกหุบเหว

ทั้งสองได้ยินชัดแล้ว กำลังจะถาม หลินเฉินก็ตะโกนขึ้นอีกว่า “ไป เดี๋ยวนี้!”

ผู้อาวุโสใหญ่กับอู๋เฉินก็ตัดสินใจเด็ดขาด แม้ไม่รู้ว่าทำไมหลินเฉินถึงพูดแบบนี้ แต่ลึก ๆ ในใจพวกเขาเชื่อใจหลินเฉินมาก

หลินเฉินพูดแบบนี้ย่อมต้องมีเหตุผล

ทั้งสองตามหลินเฉินลงเขาทันที แต่ตอนนั้นเองพื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน

หลินเฉินกับอีก 2 คนเงยหน้ามอง กลับเห็นท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงเลือด

การกลายพันธุ์ที่เกิดขึ้นฉับพลันทำให้ทั้งสามระแวดระวัง ขณะผู้อาวุโสใหญ่กำลังคาดคะเนว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงกรีดร้อง พอหันไปมองกลับเห็นโอสถเทพอสูรสีแดงเม็ดหนึ่งพุ่งมุดเข้าหน้าผากผู้ควบคุมอสูรคนนั้นโดยตรง

ศีรษะผู้ควบคุมอสูรคนนั้นเป็นรูในทันที กลิ่นอายของเขาดับวูบลงฉับพลัน

หลินเฉินกับอู๋เฉินม่านตาหดวูบ คนหลังตอบสนองรวดเร็ว ยกกล่องขึ้นมาทันที และสัมผัสได้จริง ๆ ว่าข้างในกำลังสั่นอย่างรุนแรง

“ศิษย์พี่ใหญ่ โยนทิ้ง!” หลินเฉินตะโกน