บทที่ 113 สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ เถาวัลย์กลืนวิญญาณ

บทที่ 113 สัตว์ศักดิ์สิทธิ์: เถาวัลย์กลืนวิญญาณ

ก่อนหน้านี้หลี่เจิ้นรับปากหลินเฉินว่าจะช่วยตามหา แต่หลินเฉินก็ใช่ว่าจะรีดไถหลี่เจิ้นไม่หยุดได้

หลินเฉินมีนิสัย “ไม่ดี” อยู่ข้อหนึ่ง ถ้าเป็นคนนอกเขารีดไถได้ก็จะรีดไถ แต่พอสนิทกันกลับลงมือยาก

กว่าจะถึงช่วงเย็น หลินเฉินกับพวกจึงมาถึงสถาบันไท่หนิว พอจู้เหอรู้ว่าหลินเฉินมา ก็รีบร้อนมาหา

“ถ้าท่านอธิการจู้ยุ่งอยู่ ไม่ต้องมาต้อนรับพวกเราก็ได้” หลินเฉินดูออกว่าอีกฝ่ายกำลังยุ่ง

“เพราะการแข่งขันครั้งนี้จัดได้สำเร็จมาก งานเลี้ยงรับรองเลยเยอะหน่อย” จู้เหอยิ้ม ก่อนเข้าเรื่องทันที “รางวัลของคุณเตรียมไว้แล้ว ตามผมมา”

จากนั้นจู้เหอก็พาหลินเฉินเข้าไปด้านในสถาบันไท่หนิว

ที่ไม่มอบรางวัลต่อหน้าทุกคนก็เพราะต้องเก็บรักษาหัวใจราชาวัวอย่างระมัดระวัง อีกเหตุผลคือกลัวว่าจะมีคนลอบฆ่าเพื่อชิงของ

ท้ายที่สุดมูลค่าตลาดของหัวใจราชาวัวสูงเกินไป ต่อให้เป็นตระกูลหลีที่แข็งแกร่ง ก็คงมีอยู่ไม่มาก

“เอาอย่างนี้ไหม ผมจะให้คนส่งรางวัลทั้งหมดไปที่กิลด์ให้คุณ แล้วตอนนั้นให้ประธานหลี่รับไว้” จู้เหอเพิ่งนึกได้ว่าหลี่เจิ้นไม่อยู่ จึงกลัวว่าหลินเฉินกับพวกจะได้รับอันตราย “เดี๋ยวผมจะให้คนกระจายข่าวนี้ออกไป”