บทที่ 114 แผนที่ซากโบราณสถานสัตว์เซียน

บทที่ 114 แผนที่ซากโบราณสถานสัตว์เซียน

เถาวัลย์สะกดวิญญาณพิเศษมาก มันสามารถกลืนกินพลังจิตของคน สัตว์ และพืช แล้วนำมาเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง

เพราะมันท้าทายสวรรค์เกินไป ครั้งหนึ่งจึงถูกจัดเป็นหนึ่งในอสูรต้องห้าม

ต่อมาผู้คนพบว่าเถาวัลย์สะกดวิญญาณไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เพราะสัตว์วิญญาณสายพืชชนิดนี้จะไม่จงใจฆ่าคนหรือสัตว์เพื่อเอาพลังจิต เพียงเติมพลังจิตที่มันดูดไปให้มันอิ่มเอมเดือนละครั้งก็พอ

ยิ่งไปกว่านั้น หลังทำพันธสัญญากับผู้ควบคุมอสูรที่เป็นมนุษย์ นิสัยของมันจะเชื่องมาก และที่สำคัญที่สุดคือมันฝึกพลังจิตด้วยการทำสมาธิได้เร็วมาก

ต่อมาจึงมีคนศึกษาวิธีควบคุมอสูรแบบหนึ่งสำหรับมัน นั่นคือให้ผู้ควบคุมอสูรที่มีพลังจิตแข็งแกร่งยอมให้มันดูดพลังจิตเดือนละครั้ง

แต่ผู้ควบคุมอสูรทั่วไปควบคุมมันได้ยาก อีกทั้งวิธีโจมตีของเถาวัลย์กลืนวิญญาณค่อนข้างจำกัด ปกติมันเน้นฝึกพลังจิตเป็นหลัก ดังนั้นแม้แต่ผู้ควบคุมอสูรสายพลังจิตก็ไม่ค่อยเลือกมัน

“ดูเหมือนจะเข้ากับกายวิญญาณสวรรค์ได้อยู่” หลินเฉินกล่าว “แค่ไม่รู้ว่าฉินเสี่ยวเสี่ยวจะชอบหรือเปล่า”

สัตว์วิญญาณกับผู้ควบคุมอสูรต้องถูกชะตากัน ถึงจะทำพันธสัญญาได้ ท้ายที่สุดพวกเขาต้องใช้ชีวิตร่วมกันและเป็นคู่ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่

จากนั้นหลินเฉินดูราคาเริ่มต้นแล้วเปลี่ยนคำพูด “ดูเหมือนควรคิดเรื่องราคาก่อนมากกว่า...”