เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 112 ขึ้นสู่บัลลังก์แชมป์ ราชันวัวตัวจริง
หัวหน้าผู้ตัดสินถึงกับพูดไม่ออก ตลอดสามสิบปีที่ทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสิน นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นผู้เข้าแข่งขันโจมตีผู้ตัดสิน
เขากำลังคิดจะให้สัตว์วิญญาณเข้ากดดันเพื่อรับมือ โดยไม่ทำให้มันบาดเจ็บ หลินเฉินก็รีบตะโกนขึ้นมาทันทีว่า “หยุด!”
เสี่ยวไป๋ที่ยังพยายามโจมตีอยู่ได้ยินเสียงนั้น รอยประทับพลังจิตที่ฉินเสี่ยวเสี่ยวทิ้งไว้ก็ทำงานอย่างรวดเร็ว
สีแดงฉานในดวงตาของเสี่ยวไป๋ค่อย ๆ เลือนหายไป สุดท้ายมันก็ล้มลงกับพื้น
ชั่วขณะนั้น ทั้งสนามเงียบกริบ
หลินเฉินรีบวิ่งเข้าไปหา ในวินาทีถัดมา เสียงปรบมืออย่างกึกก้องก็ดังขึ้นทั่วสนาม
หัวหน้าผู้ตัดสินกำลังจะประกาศผลเป็นครั้งที่สอง แต่ไม่คิดว่าจะถูกหลินเฉินขัดจังหวะร่ายวิชา
“เอ่อ...รอให้มันฟื้นก่อนค่อยประกาศได้ไหม ฉันอยาก...”
หลินเฉินมองเสี่ยวไป๋อย่างคาดหวัง จิ้งจอกน้อยก็เช่นกัน