กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 บัดนี้เป็นอาจารย์แล้ว
ห้าปีแห่งกาลเวลาผ่านไปราวม้าขาวลอดช่อง
ใบแปะก๊วยหลังเขาของสำนักศึกษาฮ่าวหรานเหลืองทองมาห้ารอบแล้ว ม้านั่งศิลาใต้ต้นไหวเก่าในสวนหลวงถูกกาลเวลาขัดจนเรียบลื่นยิ่งขึ้น ชายชราผู้ขายถังหูลู่บนถนนฉางอันก็เปลี่ยนมาถึงผู้สืบทอดรุ่นที่สามแล้ว
ส่วนผนังศิลาที่สลักบทกวีเต็มแผ่นบนหอเยวี่ยหยาง ยังคงหมุนเวียนแสงสีทองจาง ๆ ในทุกยามเช้าและยามเย็น
กู้ชิงหลินอายุยี่สิบปีแล้ว
เขาวัยยี่สิบปีในบัดนี้เป็นอริยะระยะสูงสุดแล้ว เป็น “อริยะน้อยกู้” อย่างสมชื่อในปากเหล่าผู้บำเพ็ญแห่งเผ่ามนุษย์