เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 สำนักศักดิ์สิทธิ์
ข้อเสนอในการสถาปนาสำนักศักดิ์สิทธิ์นั้น กู้ชิงหลินเป็นผู้เสนอขึ้นในช่วงยามบ่ายที่ใบแปะก๊วยร่วงหล่นเต็มพื้น
ยามนั้นเขากำลังขดตัวอยู่บนตั่งนุ่มในตำหนักราชันลำดับเก้า ในมือพลิกดูบัญชีรายชื่อศิษย์ที่สำนักศึกษาฮ่าวหรานเพิ่งส่งมาให้ใหม่
หลังจากใต้หล้าสงบสุขเมื่อห้าปีก่อน สำนักศึกษาตามท้องที่ต่าง ๆ ก็ขยายการรับศิษย์กันอย่างคึกคัก สำนักศึกษาฮ่าวหรานในฐานะผู้นำในบรรดาสี่สำนักศึกษามีศิษย์มากกว่าหนึ่งพันคนแล้ว
สำนักศึกษาซงจู๋ ป๋ายลู่ และหวู่ถงต่างก็มีศิษย์แห่งละหลายร้อยคน เมื่อรวมกับสำนักศึกษาหลวงและผู้บำเพ็ญอิสระตามท้องที่ต่าง ๆ จำนวนผู้บำเพ็ญวรรณศิลป์คนรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์จึงเพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนสงครามหลายเท่าตัว
ทว่าปัญหาก็ตามมาด้วยเช่นกัน นั่นคือแต่ละสำนักต่างปกครองตนเอง คัมภีร์ไม่เชื่อมต่อกัน และมีทั้งผู้ที่เก่งกาจและไร้ความสามารถปะปนกันอยู่
กู้ชิงหลินพลิกดูบัญชีรายชื่อจนจบเล่ม จากนั้นเงยหน้าขึ้นกล่าวกับจักรพรรดิโจวที่กำลังตรวจฎีกาอยู่ข้าง ๆ ว่า
“เสด็จอาจักรพรรดิ ข้าอยากสร้างสำนักศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิโจววางพู่กันชาดลง อิงหลังกับบัลลังก์มังกร พลางเลิกคิ้วมองเขาแล้วถามว่าสำนักศักดิ์สิทธิ์ที่ว่าคืออะไร
กู้ชิงหลินจึงลุกขึ้นจากตั่งนุ่ม แล้วใช้นิ้วมือนับไล่ทีละข้อให้พระองค์ฟัง