เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 ผนึกแดนเหนือ
ผู้อาวุโสสิงจือเพิ่งหันหลังกลับ ยังไม่ทันก้าวเท้า ก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง
เสียงนั้นกระจ่างและเร่งร้อน ทะลุผ่านควันศึกและแสงทองที่ยังไม่จางหายบนสนามรบ ตรงเข้ามาในหูเขา
“ท่านอาจารย์ปู่……”
ผู้อาวุโสสิงจือชะงักฝีเท้า หันกลับมา
ก็เห็นร่างเงาสีขาวจันทราร่างหนึ่งพุ่งวูบลงมาจากกลางเวหา เสื้อคลุมถูกลมแดนเหนือพัดจนสะบัดดังพรึ่บ ผมดำพลิ้วไสว ตราประทับอริยะหว่างคิ้วหมุนวนด้วยแสงทองเจิดจ้าในท้องฟ้าสีหมองหม่น
กู้ชิงหลินลงมาหยุดตรงหน้าเขา โอบเอวเขาไว้แน่น ซบหน้าลงบนเสื้อคลุมผ้าฝ้ายสีเทาที่ยังมีเลือดมารอสูรและฝุ่นไหม้ติดอยู่ แล้วเรียกเสียงอู้อี้ขึ้นอีกครั้งว่า “ท่านอาจารย์ปู่”
ผู้อาวุโสสิงจือก้มมองศีรษะฟูฟ่องในอ้อมแขน มองความกังวลที่ไม่อาจปิดบังในดวงตาสุกสกาวคู่นั้น ทั้งอบอุ่นใจทั้งจนใจ
เขายื่นมือออกไปตบหลังกู้ชิงหลินเบา ๆ มือที่เคยวางอย่างอ่อนแรงบนรถเข็นมาสิบปีบัดนี้มั่นคงเปี่ยมพลัง น้ำเสียงแฝงการตำหนิที่ตามใจอยู่หลายส่วน
“หลินเอ๋อร์ เจ้ามาได้อย่างไร?