เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 319 ภัยอสูรมารสงบลง
ดินแดนเหนือ ผืนแผ่นดินรอยต่อระหว่างเผ่ามนุษย์และมารอสูร
ท้องฟ้า ณ ที่แห่งนี้เป็นสีเทาหม่นประหนึ่งตะกั่วอยู่ชั่วกาล ดวงตะวันสูญสิ้นไออุ่น แม้แต่สายลมก็ยังเย็นเยียบ
บนผืนดินดำเกรียมไร้สรรพหญ้าผุดงอก มีศาสตราวุธหักสะบั้นและโครงกระดูกผุกร่อนกลาดเกลื่อนให้เห็นทั่วทุกหนแห่ง—มีทั้งของเผ่ามนุษย์ และมีทั้งของมารอสูร
ตลอดพันร้อยปีที่ผ่านมา ผู้คนนับมิถ้วนล้วนล้มลงบนผืนแผ่นดินนี้ ใช้เลือดเนื้อของตนปกป้องมาตุภูมิเบื้องหลังไว้ทีละคืบทีละศอก
ผู้อาวุโสสิงจือยืนเอามือไพล่หลัง เสื้อคลุมบุฝ้ายสีเทาสะบัดชายส่งเสียงพึ่บพั่บในสายลมเหนือ เกศาขาวราวเส้นเงินทั่วทั้งศีรษะถูกลมพัดปลิวสยายไปเบื้องหลัง
ด้านข้างของเขามีซูไป๋อี จักรพรรดิโจว และปรมาจารย์เสวียนขู่ยืนเคียงข้าง—สี่อริยะผู้บรรลุใหม่ ทั่วทั้งร่างโคจรรัศมีแสงสีทองเจิดจรัสระยิบระยับ
เบื้องหลังของพวกเขาคือเหล่าผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์มืดฟ้ามัวดิน มีทั้งศิษย์สำนักศึกษาฮ่าวหราน ยอดฝีมือแห่งสำนักศึกษาสามแห่ง ขุนศึกทหารหาญแห่งชายแดนของต้าโจว ต้าเยี่ยน ต้าฉู่ ต้าเฉียน รวมถึงผู้บำเพ็ญอิสระที่รุดหน้ามาจากทั่วทุกสารทิศหลังได้ยินข่าว