เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 จากต้าฉู่
ออกจากจวนอ๋องเฉิงมา รถม้ามุ่งหน้าสู่ประตูเมือง
กู้ชิงหลินหมอบอยู่ข้างหน้าต่างรถม้า มองถนนในเมืองหลวงต้าฉู่ค่อย ๆ ตื่นขึ้นในแสงรุ่งอรุณ — พ่อค้าขายอาหารเช้ากำลังเปิดลังถึง ไอร้อนพวยพุ่งขึ้นมา
ต้นโพธิ์ริมถนนมีผ้าสีผูกอยู่จนนับไม่ถ้วน พลิ้วไหวเบา ๆ ในลมยามเช้า ส่วนเสียงระฆังจากวัดม้าขาวที่อยู่ไกลออกไปก็แว่วมาอย่างเนิ่นนาน กังวานหนักแน่นและไกลสุดขอบฟ้า
เขาอยู่ในเมืองนี้เพียงไม่กี่วันสั้น ๆ แต่กลับเข้าฌานสมาธิเบื้องหน้าภาพจิตรกรรมในจวนราชครู ชักนำให้ท้าวจตุโลกบาลสำแดงฤทธิ์ที่วิหารท้าวจตุโลกบาลในวัดม้าขาว สลักบทกวีอักษรโซ่วจินลงบนศิลาเขียวหน้าหอเก็บพระสูตร และช่วยอ๋องเฉิงขับพิษอสูรที่สะสมมาสิบเอ็ดปีออกจากพระวรกายในพระราชวัง
บัดนี้ต้องจากไปแล้ว กลับรู้สึกอยู่เสมอว่ายังติดค้างอะไรไว้บางอย่าง
รถม้าค่อย ๆ หยุดลงที่ประตูเมือง ผู้อาวุโสสิงจือจูงเขาลงจากรถ ปรมาจารย์เสวียนขู่ก็ลงจากรถม้าคันหลังเช่นกัน ยังคงอยู่ในจีวรแดงอันสง่างาม มือคลึงลูกประคำไม้จันทน์แดง ยืนอยู่ในแสงรุ่งอรุณพร้อมรอยยิ้มมองเขา
กู้ชิงหลินปล่อยมือผู้อาวุโสสิงจือ เดินไปเบื้องหน้าปรมาจารย์เสวียนขู่ แหงนหน้าขึ้นน้อย ๆ ยื่นมือออกไปจับมือปรมาจารย์เสวียนขู่ไว้