เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 สมดั่งปรารถนา
เมืองชางโจวตั้งอยู่ ณ ใจกลางแคว้นต้าโจว เป็นเส้นทางสัญจรที่มิอาจหลีกเลี่ยงเพื่อมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง
ทิศใต้ของเมืองเป็นแหล่งผลิตสุราฉวี่แห่งชางโจวอันเลื่องลือทั่วหล้า ทิศเหนือของเมืองเป็นท่าเรือขนส่งทางน้ำที่เชื่อมต่อรอบทิศ สองฟากฝั่งถนนหลวงเรียงรายไปด้วยร้านรวงหนาแน่นดุจเกล็ดปลา
พ่อค้าหาบเร่ร้องตะโกนขายของไปตามถนน หน้าโรงเตี๊ยมและภัตตาคารมีผู้คนสัญจรขวักไขว่ มองดูแต่ไกลช่างคึกคักกว่าตัวเมืองอำเภอฉีไม่รู้กี่เท่าทวี
ผู้อาวุโสสิงจืออุ้มกู้ชิงหลินก้าวลงมาจากแสงสีคราม ซูไป๋อีเก็บกระบี่เข้าฝักแล้วก้าวเดินนำไปข้างหน้า
ถนนสายหลักของเมืองชางโจวปูลาดด้วยแผ่นศิลาเขียว ผิวทางถูกเกวียนม้าแล่นผ่านจนขัดมันวาววับ สองฟากฝั่งมีร้านค้าตั้งเรียงราย มีทั้งร้านขายสี่สมบัติเครื่องเขียน
มีทั้งร้านขายเสื้อผ้าแพรพรรณ ร้านขายขนมหวาน ร้านขายอาวุธ ป้ายหน้าร้านโบกสะบัดพลิ้วไหวตามสายลมยามเช้า
กู้ชิงหลินซบอยู่บนบ่าของอาจารย์ปู่ ดวงตายังคงแดงก่ำ ปลายจมูกยังแดงระเรื่อ แพขนตายังคงมีหยาดน้ำตาชื้นแฉะที่ยังไม่แห้งเหือด ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับเริ่มเหลือบมองสองข้างทางอย่างมิอาจห้ามใจ