เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 แย่งชิงความโปรดปราน
หลิ่วเหวินหย่วนอุ้มกู้ชิงหลินออกจากห้องหนังสือ เดินไปตามระเบียงทางเดินมุ่งสู่เรือนด้านหลัง
ผังของสำนักศึกษาสร้างขึ้นตามไหล่เขา ที่พักของเหล่าศิษย์กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณกลางภูเขา ส่วนเรือนของอาจารย์นั้นอยู่สูงขึ้นไปอีก เป็นเรือนโดดเดี่ยวมีลานของตนเอง สงบเงียบสบายใจ
สองข้างระเบียงทางเดินเป็นกำแพงปูนขาวกับกระเบื้องดำ เหนือยอดกำแพงมีกิ่งเหมยเก่าโผล่พ้นออกมาหลายกิ่ง เงาบางเบา ดอกตูมใกล้บานแต่ยังไม่บาน ต้องแสงตะวันยามบ่ายส่องลงมา ราวกับโปรยทองคำแตกกระจายเต็มต้น
หลิ่วเหวินหย่วนเดินช้า ๆ พลางชี้ทางให้เด็กน้อยในอ้อมแขนไปพลาง
“ทางนั้นคือหอเก็บคัมภีร์ ต่อไปอยากอ่านตำราเล่มใดก็ไปหยิบเองได้เลย
ทางนั้นคือศาลาฟังวายุ ปกติเหล่าศิษย์พี่ของเจ้าอ่านตำราและถกกันเรื่องบทความอยู่ที่นั่น ทางนั้นคือโรงอาหาร—”
เขาหยุดชั่วครู่ ก้มมองกู้ชิงหลิน แล้วเสริมอีกประโยค “หมูแดงตุ๋นที่อาจารย์โจวแห่งโรงอาหารทำนั้นเลิศรสยิ่ง เจ้าต้องกินให้มากหน่อย”
กู้ชิงหลินขานรับอย่างว่าง่าย หากแต่ดวงตากลับเหลือบไปที่กิ่งเหมยข้างทางไม่หยุด
นกป่าน้อยตัวหนึ่งยืนอยู่บนปลายกิ่ง จิกดอกตูมอยู่ เอียงหัวร้องเจี๊ยบ ๆ สองครั้ง