เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 สำนักอาจารย์พร้อมหน้า
หลิ่วเหวินหย่วนอุ้มกู้ชิงหลินก้าวข้ามธรณีหินตรงประตูใหญ่เข้าไปในลานหน้าของสำนักศึกษาฮ่าวหราน
ลานหน้ากว้างขวาง ปูด้วยศิลาเขียว สองข้างตั้งศิลาจารึกของปราชญ์โบราณทุกยุค ตรงกลางมีทางเดินตรงทอดยาวสู่ส่วนลึกของสำนักศึกษา
สองข้างทางเดินปลูกสนไซเปรสโบราณเรียงเป็นแถว กิ่งก้านคดงอแข็งแกร่ง ปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ ต้องแสงตะวันยามบ่ายเป็นประกายทองละเอียด
วันนี้บังเอิญเป็นวันหยุดทุกสิบวันของสำนักศึกษา เหล่าศิษย์เดินกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ทั่วลาน บ้างถือม้วนตำรากวักท่องใต้ระเบียง บ้างชวนกันไปหลังเขาชมทิวทัศน์หิมะ
ทางประตูใหญ่พอมีเสียงเคลื่อนไหว ผู้คนก็เงยหน้าขึ้นมองโดยไม่รู้ตัว
แล้วพวกเขาก็เห็นภาพที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน
เจ้าสำนักศึกษาหลิ่วเหวินหย่วน ผู้ทรงฐานะกึ่งอริยะ ในอ้อมแขนอุ้มเด็กคนหนึ่ง
เด็กคนนั้นสวมหมวกขนกระต่ายขาวดั่งหิมะ เสื้อสำลีน้อยสีดำอมครามห่อหุ้มแน่นหนา ใบหน้าเล็กซุกอยู่ในซอกไหล่ของเจ้าสำนักศึกษาครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างเล็ก ๆ
เพียงเสี้ยวหน้าเล็ก ๆ นั้นก็พอให้ผู้คนละสายตาไม่ได้แล้ว ผิวขาวผ่องราวหิมะใหม่ ขนตายาวหนาแน่น สงบนิ่งซบอยู่ตรงนั้นราวลูกกวางแรกเกิด