กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 จู่โจมยามราตรี
พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นตัวตนที่หมอบอย่างเกียจคร้านอยู่ตรงมุมห้อง ทว่ากลับจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาตาไม่กะพริบ ตั้งแต่ตอนที่พวกเขาปรากฏสู่สายตาของมัน มันก็จ้องมองตลอดมา
ลูกหมาป่าสองตัว ในยามค่ำคืนจะต้องปล่อยออกมาหนึ่งตัวเสมอ ส่วนอีกตัวก็ปล่อยให้อยู่ในมิติ
ลูกหมาป่ายืนขึ้น กระโดดเบา ๆ ปราดเดียวก็มาถึงริมหน้าต่างห้องของเจียงเหยา
หัวของมันเคาะแผ่นกระดานหน้าต่างเบา ๆ สองที
ด้านในพลันเกิดความเคลื่อนไหวขึ้นทันที
โจวจิ่งเหนียนลุกขึ้นจากเตียง เปิดหน้าต่างออกแล้วปล่อยให้มันกระโดดเข้ามา
เจียงเหยาเพิ่งออกมาจากมิติ ยังคงนั่งอยู่บนเตียง
“โฮ่ง ๆ”
ลูกหมาป่าเชิดคางขึ้น หันศีรษะไปทางลานบ้านด้านหน้าแล้วส่งเสียงร้องติดต่อกันหลายครั้ง