กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 123 ความเหี่ยวเฉา
เว่ยกั๋วเหลียงไม่ได้สังเกตเห็นการกระทำระหว่างสองพี่น้องที่อยู่ด้านหลัง จิตใจของเขาจดจ่ออยู่แต่อาหารที่มีกลิ่นหอมโชยออกมาไม่หยุด
เว่ยตงมองเว่ยหนิงด้วยความเอ็นดู เขาหยิบช้อนจากมือของเธอแล้วตักอาหารให้กับเย่หลิง
ถึงคิวที่ต้องตักให้เว่ยหนิง เขาจงใจตักเนื้อวัวชิ้นโตให้เธอ เครื่องราดเต็มจานจนมองเห็นแต่เนื้อวัว มีเพียงมันฝรั่งไม่กี่ชิ้นเท่านั้น
เว่ยหนิง: ……
พี่ชาย คุณแน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่การเอาภาระมาสุมให้ฉัน?
แน่นอนว่าเว่ยกั๋วเหลียงและเย่หลิงไม่ได้รู้สึกอิจฉาที่ในจานของเว่ยหนิงมีเนื้อเยอะ
ทว่านั่นก็ไม่ได้ขัดขวางสายตาที่พวกเขามองค้อนเว่ยตง