เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 124 มากไปก็ไม่ดีน้อยไปก็ไม่เหมาะสม
ในความทรงจำช่วงชีวิตสั้น ๆ ของนาง ไม่เคยเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนเลย
“หนิงหนิง?”
เว่ยหนิงหมุนตัวกลับ แล้วเห็นเย่หลิงเดินออกมาจากห้องทดลองข้าง ๆ
“แม่คะ” บนใบหน้าของนางยังมีร่องรอยของความตกตะลึงที่ยังไม่จางหาย
“ไม่ต้องเป็นห่วงนะ แม่จะหาเหตุผลให้พบเอง” เย่หลิงเองก็คิดมาทั้งคืน ในหัวมีประกายความคิดเลือนรางแวบผ่านเข้ามา อยากจะคว้าไว้แต่ก็หายไปเสียก่อน
แต่แม่เชื่อว่า สุดท้ายแล้วแม่จะต้องหาเหตุผลพบแน่
“ค่ะ”
“จริงๆ แล้วเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรหรอก ก่อนหน้านี้ที่ลูกใช้พลังพิเศษมาตลอดก็ไม่เห็นเป็นไร อาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุก็ได้” เย่หลิงกลัวนางจะคิดมากจึงรีบปลอบใจ
“หนูจะไม่เร่งการเจริญเติบโตของพืชเหมือนเมื่อวานอีกแล้วค่ะ บางทีปล่อยให้พวกมันเติบโตตามธรรมชาติอาจจะเหมาะสมกว่า”