ตอนที่ 10 ผู้มาเยือนไม่ได้รับเชิญ

ตอนที่ 10 ผู้มาเยือนไม่ได้รับเชิญ

เมื่อนึกอยากทำก็ทำ เว่ยหนิงเดินแทรกตัวไปมาระหว่างแปลงเพาะปลูก คอยเลือกเด็ดเฉพาะผักที่กำลังเติบโตได้ดี ส่วนใบไหนที่เริ่มออกเหลืองเธอก็เด็ดออกแล้ววางไว้ข้าง ๆ เพื่อใช้เป็นปุ๋ย

หลังจากยุ่งวุ่นวายมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง เธอก็เด็ดผักมาได้มากมายจนแทบถือไม่ไหว ดีที่เย่หลิงเดินออกมาเห็นว่าเธอถืออย่างลำบาก จึงเดินเข้ามาช่วยรับไปครึ่งหนึ่ง

“ทำไมถึงเด็ดมาเยอะขนาดนี้ล่ะ ไม่ใช่บอกว่าจะเก็บไว้ทำเมล็ดพันธุ์หรอกเหรอ?”

เย่หลิงมองดูผักนานาชนิดในมือด้วยความรู้สึกเสียดายเล็กน้อย ตั้งแต่รู้ว่าผักเหล่านี้ต้องเก็บไว้ทำเมล็ดพันธุ์ พวกเขาก็ไม่เคยหวังว่าจะได้กินจนอิ่มหนำสำราญ นาน ๆ ครั้งถ้าหิวจนทนไม่ไหวจริง ๆ ถึงจะแอบเด็ดใบหนึ่งไปกินแก้หิว

พอนึกถึงตอนที่กินครั้งแรก กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของผัก เนื้อสัมผัสที่กรุบกรอบ และรสหวานฉ่ำของน้ำผักมันช่างอร่อยเหลือเกิน เธอถึงกับรู้สึกว่าอร่อยยิ่งกว่าเนื้สัตว์กลายพันธุ์เสียอีก จนตอนนี้เธอหลงรักผักพวกนี้เข้าให้แล้ว

ผักในยุคระหว่างดวงดาวเพาะปลูกโดยใช้สารเคมีพิเศษทำให้ผลผลิตไม่สูงมาก เย่หลิงเคยไปที่สวนเพาะปลูกแห่งหนึ่ง ซึ่งผักที่นั่นเติบโตได้ไม่ดีเท่าของที่บ้านเธอ อีกทั้งรูปร่างยังเล็กกว่าครึ่งหนึ่ง แถมรสชาติยังขมปร่า ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับผักที่บ้านได้เลย