กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 9 การปักชำ
ดาวชายแดน ฐานประจำการกองทัพที่สี่
ภายในหอพักแห่งหนึ่ง เมื่อมองดูเครื่องเรือนที่คุ้นเคย คนผู้หนึ่งก็สบถด่าอย่างเกรี้ยวกราด
“เวรเอ๊ย ไอ้ตงเฮงซวย ไม่มีความจริงใจเลยสักนิด”
เมื่อหวนนึกถึงรสสัมผัสที่แสนตราตรึงใจเมื่อครู่ เฉินฮ่าวเจี๋ยก็ลูบท้องตัวเอง เขารู้สึกหิวมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก ทั้งที่ก่อนจะติดต่อสื่อสารไป เขาก็เพิ่งดื่มสารอาหารเหลวเข้าไปแท้ ๆ
ยิ่งคิดก็ยิ่งทรมาน เขาเหลือบมองเวลาเล็กน้อย ก่อนจะผลักประตูเดินออกไป
สามชั่วโมงต่อมา ณ จุดหนึ่งในฐานประจำการก็ปรากฏเปลวไฟขึ้น ไม่นานหลังจากนั้น กลิ่นคาวเลือดที่คุ้นเคยผสมผสานกับกลิ่นหอมประหลาดที่ยากจะพรรณนาก็ค่อย ๆ ฟุ้งกระจายออกไป
เฉินฮ่าวเจี๋ยผู้ไม่รู้เรื่องราวเมื่อเห็นเนื้สัตว์กลายพันธุ์ในมือและได้กลิ่นที่คุ้นเคยในอากาศ ก็รู้สึกได้อย่างลึกซึ้งว่าตนเองถูกหลอกเข้าแล้ว
“แกอยู่กองร้อยไหน? ไม่รู้หรือไงว่าในฐานประจำการไม่อนุญาตให้เผาซากสัตว์กลายพันธุ์”
เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจดังมาจากด้านหลัง