ตอนที่ 8 เนื้อกระต่ายย่าง

ตอนที่ 8 เนื้อกระต่ายย่าง

เว่ยหนิงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเย่หลิง น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ พลางกอดนางไว้แน่น

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของคนที่อยู่ในอ้อมกอด เย่หลิงทอดถอนใจ มือค่อย ๆ ตบหลังลูกสาวทีละครั้ง เหมือนกับตอนที่กล่อมลูกนอนในวัยเด็ก ท่วงท่าเชื่องช้าและแผ่วเบา

ประตูถูกเปิดออกอย่างไร้สุ้มเสียง ผู้ที่มาเยือนเห็นภาพแม่ลูกกอดกันอยู่บนเตียงก็ปิดประตูกลับอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้พวกนางมีเวลาเป็นส่วนตัว

เมื่อเว่ยหนิงจัดการอารมณ์ตัวเองเรียบร้อยแล้วออกมาข้างนอก ในห้องกลับไม่มีใครอยู่ แต่มีเสียงเล็ดลอดเข้ามาจากภายนอกแทน

ด้านนอกบ้าน ห่างจากบ่อน้ำหนึ่งเมตร เว่ยตงกำลังถลกหนังกระต่ายกลายพันธุ์อยู่ ส่วนเว่ยกั๋วเหลียงยืนดูอยู่ข้าง ๆ ปากก็บ่นพึมพำให้เร่งมือหน่อย มิฉะนั้นมื้อเย็นนี้คงไม่ได้กินเนื้อแน่

เว่ยตงไม่สนใจเขา แต่ทว่ามือกลับเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกนิด เมื่อนึกถึงความอร่อยที่เคยลิ้มรส น้ำลายในปากก็สอขึ้นมาทันที

“พวกคุณทำอะไรกันอยู่?” เย่หลิงเดินตามออกมา เห็นพ่อลูกช่วยกันชำแหละกระต่ายกลายพันธุ์ โดยเฉพาะท่าทางอันคล่องแคล่วของลูกชายนางจึงเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้

“ฆ่ามาทำกินไงล่ะ!” เว่ยกั๋วเหลียงตอบโดยไม่หันกลับมา พลางเตรียมน้ำไว้ให้เว่ยตง

เรื่องชัดเจนขนาดนี้ ไม่กินแล้วจะเอามาทำอะไร ฆ่าเล่นเหรอ? ใครจะไปมีเวลาว่างขนาดนั้นกัน