เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 627 อนาคต
คลื่นยักษ์ลูกนี้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน อยู่ห่างจากพวกเขาไปไม่ถึง 100 เมตร เว่ยจิ้งชะลอความเร็วแล้ว แต่เรือท้องแบนติดเครื่องยนต์ก็ยังพุ่งเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว กว่าจะหยุดได้ก็เหลือระยะห่างจากคลื่นยักษ์ราว 20 เมตร ส่วนยอดคลื่นนั้นสูงเกือบ 20 เมตรแล้ว
จางเสี่ยวหุนจับมือน้องสาวข้างหนึ่ง อีกข้างจับมือภรรยา สายตาจับจ้องคลื่นยักษ์ลูกนั้นไม่วางตา คลื่นยักษ์นี้ปรากฏขึ้นอย่างแปลกประหลาด ก่อนออกทะเลพวกเขาตรวจดูพยากรณ์อากาศแล้ว ลมแรงไม่เกินระดับ 3 อีกทั้งยังไม่มีบันทึกว่าพื้นที่ทะเลแถบนี้เคยเกิดคลื่นมรณะอย่างบริเวณแหลมกู๊ดโฮป
แต่คลื่นยักษ์กลับไม่ได้ซัดใส่เรือท้องแบนติดเครื่องยนต์ของพวกเขา หากเริ่มสลายตัวจากด้านหนึ่ง
เรือท้องแบนติดเครื่องยนต์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากแรงกระเพื่อมที่เหลือของคลื่นยักษ์ ทว่าคนทั้ง 4 บนเรือกลับไม่มีใครร้องเสียงหลง จางเสี่ยวหุนกับเว่ยจิ้งสงบนิ่งพอจะไม่ส่งเสียง ส่วนจางเสี่ยวอิงกับเซียวหยวนจิ่นยังไม่ทันได้ร้องออกมาเสียด้วยซ้ำ และหลังจากนั้นพวกนางก็ได้แต่อ้าปากค้าง ตกตะลึงจนร้องไม่ออก
นี่ไม่ใช่คลื่นยักษ์อะไรทั้งนั้น แต่เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่ผุดขึ้นจากทะเลตรงหน้าพวกเขา เพียงแต่พื้นผิวของมันเป็นสีฟ้าอ่อนเหมือนน้ำทะเล เมื่อมองจากระยะไกลจึงดูคล้ายคลื่นยักษ์ อีกทั้งตอนที่สิ่งมหึมานี้โผล่พ้นน้ำ ก็ทำให้ผิวน้ำเกิดแรงสั่นสะเทือนเป็นระลอกด้วย
เว่ยจิ้งยกปืนขึ้นตามสัญชาตญาณ จางเสี่ยวหุนห้ามไว้ด้วยการส่ายหน้า พลางกล่าวว่า “ไม่จำเป็น”