เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 626 คลื่นยักษ์
หน้าประตูใหญ่พระราชวัง ธงหลากสีโบกสะบัด ทหารยืนเรียงแถวอย่างสง่างาม ตั้งแต่ตรงนี้ไปจนถึงสถานีรถไฟประตูตะวันออกล้วนอยู่ภายใต้กฎอัยการศึกอีกครั้ง เว่ยจิ้งสวมเกราะเต็มยศ (ว่าไปแล้ว ทุกวันนี้ทหารต้าเฉียนไม่ได้สวมเกราะออกรบกันแล้ว จะสวมก็เฉพาะในงานพิธีสำคัญเท่านั้น) มือถือหอกยาว ขี่จุยเฟิงอย่างองอาจอยู่หน้าทหาร 500 นายที่สวมเกราะเต็มยศเช่นกัน ในจำนวนนี้ 200 นายเป็นทหารคนสนิทของเขา ส่วนอีก 300 นายล้วนเป็นทหารที่คัดเลือกมาอย่างดีและมีความรู้ความสามารถทางการทหาร พวกเขาจะติดตามเว่ยจิ้งไปคุ้มกันเซียวหยวนจิ่นเดินทางไปยังศรีวิชัย
จางเสี่ยวหุนกับเซียวหยวนจิ่นเข้าไปอำลาองค์รัชทายาทพร้อมกัน เซียวหยวนจิ่นขึ้นรถม้าของนาง ส่วนจางเสี่ยวหุนขี่ไช่อีคอยอยู่ข้างรถ ฮ่องเต้กับฮองเฮาถือกล้องโทรทรรศน์ชมเหตุการณ์อยู่บนหอประตูตวน ฮองเฮาอาลัยอาวรณ์จนแอบเช็ดน้ำตา ฮ่องเต้จึงตรัสว่า “พวกเราคนแก่ไม่อยากให้พวกเขาจากไป แต่เจ้าดูสิ อังอังไม่ได้อาลัยอาวรณ์พวกเราเลย”
ฮองเฮาลดกล้องโทรทรรศน์ลง ก่อนจะค้อนพระองค์ “นางเพิ่งแต่งงานกับจางต้าหลาง ย่อมให้ความสำคัญกับเขามากกว่า หากอังอังอาลัยอาวรณ์พวกเรา ไม่ยอมไปกับจางต้าหลาง คนที่ร้อนใจไม่ใช่ฝ่าบาทหรือเพคะ”