เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 625 ทดลองเข้าหอ
ผู้มาเยือนเป็นนางกำนัลคนหนึ่ง ดูแล้วอายุราว 22 หรือ 23 ปี รูปร่างอวบอิ่ม หน้าตางดงาม
“หม่อมฉันหรูหลาน คารวะองค์หญิงอันหยาง คารวะราชบุตรเขย” นางกล่าวพลางค้อมกายคำนับเซียวหยวนจิ่นกับจางเสี่ยวหุน ทั้งยังแอบเหลือบมองจางเสี่ยวหุนอยู่เป็นระยะ
“ลุกขึ้นเถิด เจ้าออกจากวังมาที่จวนโหวติ้งไห่ด้วยธุระอันใดหรือ” เซียวหยวนจิ่นถาม รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง นางรู้จักนางกำนัลผู้นี้ นางรับใช้เสด็จย่าอยู่ในวัง เช่นนั้นก็ต้องเป็นเสด็จย่าที่ส่งนางมาแน่
หากเสด็จย่ามีธุระจะเรียกนาง เพียงโทรศัพท์มาก็พอ ไม่เห็นจำเป็นต้องให้นางกำนัลออกจากวังมาแจ้งข่าวเป็นพิเศษ
“ฮองเฮาทรงมีรับสั่งให้หม่อมฉันมาปรนนิบัติราชบุตรเขย…กับองค์หญิงเข้าหอเพคะ” หรูหลานตอบ สีหน้าสงบนิ่งเปิดเผย
การได้รับเลือกให้เป็นนางกำนัลทดลองเข้าหอถวายองค์หญิง นับเป็นทางออกที่ดีกว่าสำหรับนางกำนัลแล้ว อย่างไรเสียฮ่องเต้ก็มีเพียงพระองค์เดียว อีกทั้งบัดนี้ยังทรงใส่พระทัยเรื่องการบำรุงสุขภาพ โอกาสที่พวกนางจะได้เลื่อนฐานะเป็นหงส์จึงแทบไม่มี เหลือเพียงรอให้อายุครบ 25 ปีแล้วออกจากวังไปแต่งงาน ทว่าเมื่อถึงตอนนั้นก็อายุมากแล้ว ทั้งยังหาครอบครัวที่ดีได้ยาก ส่วนใหญ่ต้องไปเป็นอนุภรรยาหรือภรรยาใหม่ให้ชายสูงวัย