เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 566 งดงามถึงขีดสุด
ใบหน้ารูปไข่ขาวผ่องราวเครื่องเคลือบของเด็กสาวเปี่ยมด้วยความเปิดเผยจริงใจ คิ้วเรียวยาวงามประหนึ่งแต้มหมึกโดยไม่ต้องวาด ดวงตากลมโตใต้คิ้วคู่นั้นมีม่านตาดำขลับราวไข่มุกดำ สะกดใจผู้คน จมูกเล็กโด่งปลายเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อกลับมีประกายสีชมพูจางๆ ตามธรรมชาติอย่างน่าอัศจรรย์
จางเสี่ยวอิงมองจนตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนรีบกะพริบตาปริบๆ บางทีเพราะเมื่อคืนเพิ่งยืนยันความรู้สึกของพี่ชาย นางจึงใส่ใจเซียวหยวนจิ่นมากกว่าเมื่อก่อน และพลอยสังเกตโฉมหน้าของอีกฝ่ายมากขึ้นไปด้วย
แต่ก่อนนางก็รู้ว่าเซียวหยวนจิ่นงดงามมากอยู่แล้ว อย่างไรเสียตัวนางก็ไม่อยากถ่ายภาพคู่กับอีกฝ่าย ทว่านางไม่เคยเพ่งพินิจอย่างละเอียดเช่นนี้มาก่อน พอได้มองอย่างจริงจังจึงพบว่าเครื่องหน้าทุกส่วนล้วนงดงามไร้ที่ติ หรือจะเรียกว่าไร้ที่ติก็ไม่ถูก ควรเรียกว่างามถึงขีดสุดต่างหาก
เซียวหยวนจิ่นเห็นสีหน้าของจางเสี่ยวอิงแล้วอดหัวเราะไม่ได้ เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดเรียงเป็นระเบียบเป็นประกาย จนแทบทำเอาจางเสี่ยวอิงตาพร่า
ให้ตายเถอะ ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย คนเราจะงามได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ อย่างน้อยน่าจะมีฟันเตตราไซคลินมาช่วยหักล้างบ้างสิ
เอาเถอะ ต้าเฉียนตอนนี้ยังไม่มีของอย่างเตตราไซคลินนี่นา
“องค์หญิงอยากทราบเรื่องใดหรือ” จางเสี่ยวอิงเก็บความคิดที่จะจับผิดหาข้อบกพร่องบนตัวเซียวหยวนจิ่น แล้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง
รอยยิ้มบนใบหน้าเซียวหยวนจิ่นเลือนหายไป นางอยากรู้อะไรอย่างนั้นหรือ นางมีเรื่องอยากรู้มากมายเหลือเกิน