เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 564 ห่างเหิน
เว่ยจิ้งถือแบตเตอรี่ของวิทยุสื่อสารกลับถึงบ้าน แล้วนำของไปวางไว้ในห้องด้านในของห้องหนังสือส่วนตัว ที่นี่หากไม่ได้รับอนุญาตจากเขา ปกติแล้วห้ามผู้ใดเข้าไป วิทยุสื่อสารกับแบตเตอรี่ต่างมีบรรจุภัณฑ์ห่อหุ้ม เหล่าองครักษ์เห็นเพียงเปลือกสีดำมืด ไม่อาจดูออกว่าทำจากวัสดุใด จึงคิดกันว่าเป็นสินค้าที่โรงงานของตระกูลจางเพิ่งผลิตขึ้นมาใหม่
วิทยุสื่อสารใช้คู่กับหูฟัง คนอื่นอย่างมากก็ได้ยินเว่ยจิ้งพึมพำกับตนเอง แต่ไม่ได้ยินเสียงของคนอื่น
จางเสี่ยวอิงนอนหลับตาพลิกตัวอยู่บนเตียงเตาในห้องของตน นางต้องปรับตัวให้ชินกับวันที่ไม่มีรถบ้าน ไม่เช่นนั้นพี่ชายคงไม่พารถบ้านออกทะเลไปด้วย
ทว่านางกลับนอนไม่หลับเสียที ไม่ใช่เพราะกลัวที่ต้องอยู่คนเดียวในเรือนด้านหลัง นางไม่กลัวเสียหน่อย! ตอนนี้เรือนหลักของบ้านนางน่าจะเป็นบ้านที่ปลอดภัยที่สุดในต้าเฉียนแล้ว ระบบกันขโมยยังคงไวต่อสิ่งผิดปกติอย่างยิ่ง
ที่นอนไม่หลับก็เพราะพี่ชาย นางเห็นชัดเจน สีหน้าของพี่ชายตอนตอบคำถามนางเป็นสีหน้าที่นางคุ้นเคยยิ่ง แม้จะปรากฏเพียงชั่วพริบตา แต่ก็เพียงพอจะบอกทุกอย่างแล้ว
ตอนนั้นนางตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก พอได้สติก็อยากพูดอะไรกับพี่ชายสักหน่อย แต่พี่ชายลุกขึ้นกลับห้องไปเสียแล้ว นางได้แต่มองแผ่นหลังของพี่ชายที่เดินออกจากห้องหนังสือเล็กอย่างเหม่อลอย พูดไม่ออกสักคำ