เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 547 ยุคปัจจุบัน
“ปี๊ด—! ปี๊ดปี๊ด!”
“แป๊นแป๊น—!”
“ปี๊ดปี๊ด! ปี๊ด—”
“แป๊นนนน—!”
เสียงประหลาดดังสลับกันมาจากด้านนอกรถบ้าน เว่ยจิ้งกำลังจดจ่อกับการตรวจดูข้อมูลอยู่ พอหันไปมองนอกหน้าต่าง เพียงแวบเดียวก็ถึงกับนิ่งงัน
เขามองภาพนอกหน้าต่างอย่างไม่อยากเชื่อ นี่คือภาพที่เคยเห็นในวิดีโอ รถยนต์ขนาดเล็กใหญ่แล่นผ่านข้างรถบ้าน ถนนกว้างและราบเรียบ สองข้างทางมีเสาไฟสูงตั้งเรียงราย ไกลออกไปสว่างไสวด้วยแสงไฟ บ้านเรือนบางหลังสูงหลายสิบจั้ง
รูม่านตาของเว่ยจิ้งหดแคบ ในใจผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา แต่ความคิดนั้นน่าตกตะลึงเกินไป เขาถึงกับไม่กล้าคิดต่อ
“พี่ห้าเว่ย ทำไมเสียงดังขนาดนี้ล่ะ กำลังลองฟังเสียงแตรรถยนต์แบบต่างๆ อยู่หรือ?” จางเสี่ยวอิงถาม ขณะกำลังแปะแผ่นมาสก์หน้าพอกสาหร่ายสีเขียวเข้มอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ
เสียงแตรรถยนต์ด้านนอกรถบ้านยังดังต่อเนื่อง จากนั้นก็มีคนมาเคาะกระจก