เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 543 ท้องพระคลัง
เพียงชั่วพริบตา องครักษ์ที่กรูกันตามหลังมาก็ขวางสายตาของจางเสี่ยวหุนเสียแล้ว
เป็นนางหรือ? เหตุใดจึงมาถึงเฉวียนโจวได้?
หากเป็นนาง การเดินทางจากเมืองหลวงมายังเฉวียนโจวทางบกคงลำบากยิ่งนัก แม้เดินทางทางน้ำจะช้ากว่าอยู่บ้าง แต่ก็สบายกว่า ทว่านางเห็นได้ชัดว่าขี่ม้าลงใต้มาตลอดทาง มิฉะนั้นด้วยฐานะของนาง ถนนสายนี้คงมีขบวนรถติดตามอยู่เต็มไปหมด
จางเสี่ยวหุนยังจำภาพตอนเซียวหยวนจิ่นเข้าเมืองเย่ได้ดี
บางทีเขาอาจมองผิดไปเอง ม้าที่มีสีขนคล้ายกันก็ใช่ว่าจะไม่มี เขาเพียงเหลือบมองอย่างรวดเร็ว ยืนยันไม่ได้เต็มที่
เขาพยายามใช้เหตุผลนี้โน้มน้าวตนเอง
“พี่ชายแห่งราชวงศ์ พี่ชายแห่งราชวงศ์!” อี๋เม่ยเอ๋อร์ดึงชายเสื้อจางเสี่ยวหุนพลางส่งสัญญาณให้เขา
จางเสี่ยวหุนหันไปมองตามทิศทางที่นางชี้ มีคนกำลังเดินตรงมาหาเขา
“น้องชายแซ่จาง! ในที่สุดเจ้าก็กลับมาแล้ว หากเจ้ายังไม่กลับมา พี่ชายคนนี้คงต้องออกทะเลไปตามหาเจ้าเองแล้ว!” ผู้บัญชาการอู๋แหวกผู้คนเดินฉับๆ มาหาจางเสี่ยวหุน ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มที่ไม่อาจปิดบัง