เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535 สนธิสัญญา
อีเม่ยฝืนทนความแสบระบมจากผิวหนังที่ถลอก รีบตรวจดูแผ่นหลังของน้องชายเป็นอย่างแรก แผ่นหลังของน้องชายได้รับบาดเจ็บจริงๆ ห่างอีกเพียงนิดเดียว น้องชายก็คงต้องจากนางไปอยู่คนละภพกับพี่น้องที่นอนอยู่บนพื้นเหล่านั้นแล้ว
“น้องชาย!” นางสะอื้นพลางกอดน้องชายไว้แนบอก ร้องไห้จนพูดไม่ออก ชั่วขณะที่เพชฌฆาตเงื้อมีดคมขึ้น นางรู้สึกเพียงว่าดวงอาทิตย์บนฟ้าพลันเปลี่ยนสีไป
หลังจากน้องชายลืมตาดูโลก มารดาผู้ให้กำเนิดพวกเขาก็จากไป นางอายุมากกว่าน้องชาย 8 ปี แทบจะเป็นนางที่เลี้ยงดูน้องชายมาตั้งแต่เล็ก แม้ในพระราชวังจะมีบ่าวรับใช้มากมาย แต่นางในวัยเยาว์ก็เข้าใจดีว่า ชีวิตของน้องชายจะฝากไว้ในมือผู้อื่นไม่ได้
แต่น้องชายที่นางทะนุถนอมเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ เริ่มรู้จักปกป้องนางแล้วแท้ๆ กลับเกือบต้องมาตายด้วยน้ำมือชาวโจฬะ
พระพุทธองค์คุ้มครอง ส่งทหารเทพต้าเฉียนมาช่วยพวกนาง นับแต่นี้ไปตราบสิ้นชีวิต นางจะสวดมนต์ต่อหน้าพระพุทธองค์ และไม่ลืมอุทิศส่วนกุศลให้ผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกนาง
“เจ็บ! พี่สาว” อีข่ากล่าว เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าคมมีดแทงเข้าเนื้อ แต่เพิ่งเริ่มรู้สึกเจ็บเอาตอนนี้ เพราะแน่ใจแล้วว่าตนปลอดภัย