เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 532 สังคมฝ่ายมารดา
เสียงกรีดร้องนั้นมาจากหญิงชนพื้นเมืองที่ได้รับการช่วยเหลือขึ้นมา หมอหลิวช่วยต่อขาที่หักให้นาง นางเจ็บจนเหงื่อท่วมศีรษะ ชนพื้นเมืองหลายคนที่ล้อมอยู่ต่างร้อนใจ พากันส่งเสียง “อู้อี้อาวะ” ใส่หมอหลิว แต่พวกเขาก็รู้ว่าหมอหลิวกำลังรักษาบาดแผลให้นาง แม้จะกระวนกระวายใจ ทว่าก็ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม
หลังหญิงชนพื้นเมืองค่อยๆ ดีขึ้น นางโบกมือให้พวกเขาพลางพูดอะไรบางอย่าง คนเหล่านั้นจึงสงบลง
น่าสนใจ ดูท่าชนพื้นเมืองกลุ่มนี้ยังคงอยู่ในสังคมแบบมารดาเป็นใหญ่ หญิงชนพื้นเมืองที่ได้รับการช่วยเหลือขึ้นมาผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้าครอบครัว
จางเสี่ยวหุนสังเกตครอบครัวนี้เงียบๆ พลางนึกถึงน้องสาวที่เคยตั้งใจไปพักในหมู่บ้านชาวม๋อซัวนาน 2 สัปดาห์เพื่อสัมผัสสังคมแบบมารดาเป็นใหญ่ พอกลับมาก็พูดอย่างผิดหวังว่า สังคมของชาวม๋อซัวแท้จริงแล้วไม่ได้เป็นแบบนั้นอย่างสมบูรณ์ เพราะเมื่อต้องจัดการเรื่องสำคัญหลายอย่าง หรือแม้แต่ในพิธีบางประเภท คนที่ยืนอยู่ในตำแหน่งสำคัญกลับเป็นผู้ชายทั้งนั้น
หากน้องสาวได้สังเกตชนพื้นเมืองเหล่านี้อย่างใกล้ชิด นางคงดีใจมากกระมัง ไม่แน่อาจขออยู่กับพวกเขาสัก 3 ถึง 5 วันด้วยซ้ำ แต่ถ้านานกว่านั้นคงไม่ไหว นั่นคือขีดจำกัดจำนวนวันที่น้องสาวของเขาจะทนไม่อาบน้ำได้