เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 527 ที่มา
เว่ยจิ้งตามหูหลวี่ป๋าไปเลือกกวางเรนเดียร์จากฝูง เพื่อนำมาเลี้ยงรับรองพวกเขา กวางเรนเดียร์ส่วนใหญ่ในฝูงนี้เป็นกวางป่า มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นกึ่งป่า พวกเขาย่อมต้องเลือกกวางป่ามา
แม้ฝูงกวางเรนเดียร์จะมีขนาดใหญ่ แต่หากสังเกตให้ดี ก็ยังเห็นได้ว่าพวกมันแยกกันอยู่เป็นฝูงเล็กๆ หลายฝูง แต่ละฝูงล้อมลูกกวางไว้ตรงกลางเพื่อปกป้อง
พวกเขาเลือกกวางเรนเดียร์ตัวหนึ่งที่อ้วนพีแข็งแรง หูหลวี่ป๋ายื่นธนูและลูกธนูในมือให้เว่ยจิ้ง พลางกล่าวว่า “ราชบุตรเขย เชิญ”
เขายังไม่มีโอกาสได้รู้ความเป็นมาของเว่ยจิ้ง เพียงแต่สัญชาตญาณบอกว่าราชบุตรเขยแห่งเป่ยหูผู้นี้ไม่ธรรมดา ตอนเดินผ่านคนกลุ่มนี้ ภัยคุกคามที่เขาสัมผัสได้มากที่สุดก็มาจากคนผู้นี้ ขณะถูกอีกฝ่ายจับตามอง เลือดทั่วร่างของเขาราวกับแข็งตัว เพียงขยับผิดแม้แต่นิดเดียวก็คงสิ้นชีวิตได้ในพริบตา ดังนั้นการชวนเว่ยจิ้งมาล่ากวางด้วยกัน ด้านหนึ่งเป็นพิธีต้อนรับแขกของชนเผ่า อีกด้านก็เพื่อหยั่งเชิงอีกฝ่าย
เว่ยจิ้งยกมือทำท่าปฏิเสธ “ไม่ต้อง ข้าใช้สิ่งนี้”
เขายื่นมือไปด้านข้าง เว่ยอู่ยีรีบถอดปืนไรเฟิลของตนส่งให้เว่ยจิ้ง
เว่ยจิ้งใส่แม็กกาซีน ปลดสลักนิรภัย แล้วยกมือยิงทันที แม้แต่ขั้นตอนเล็งก็ไม่มี กวางเรนเดียร์ที่อยู่ห่างออกไปกว่า 60 เมตรพลันล้มลงกับพื้น