เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 526 ติงหลิง
ในหมู่คนขี่กวาง มีชายร่างสูงใหญ่กำยำผู้หนึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้า เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับมามองทางนี้ด้วยแววตาฉงน
องครักษ์ชาวหูคนหนึ่งของจางเสี่ยวอิงตะโกนขึ้นอีกครั้ง ขณะเดียวกันชายหนุ่มอายุราว 16–17 ปีก็ก้าวออกมาข้างหน้า พลางโบกมือให้ชายผู้นั้นอย่างตื่นเต้น
ดวงตาของชายผู้นั้นเป็นประกาย รีบกระโดดลงจากหลังกวางเรนเดียร์ แล้ววิ่งพรวดเดียวมาถึงตัวชายหนุ่ม ก่อนอุ้มเขาขึ้นมากอดพลางหัวเราะเสียงดัง ทั้งยังหมุนตัวไปรอบๆ จนความตื่นเต้นของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นความกระอักกระอ่วน
ชายผู้นั้นอุ้มชายหนุ่มหมุนจนพอใจแล้วจึงวางลง ก่อนพินิจดูเขาอย่างละเอียด จากนั้นก็ตบไหล่เขาแรงๆ หลายที แล้วเอ่ยถามอะไรบางอย่าง
คนขี่กวางคนอื่นๆ หยุดตามไปด้วย ชายผู้นั้นตะโกนบอกอะไรบางอย่างกับพวกเขา หลายคนจึงลงจากหลังกวางแล้วเดินเข้ามาพร้อมกัน หญิงชราคนหนึ่งมีหญิงคนหนึ่งประคองเดินตามมาด้วย ชายผู้นั้นพูดกับนางสองสามคำ หญิงชราจึงยกมือขึ้นอย่างสั่นเทา ประคองใบหน้าองครักษ์หนุ่มไว้ พลางพูดด้วยความตื่นเต้น ไม่นานน้ำตาก็ไหลพราก ก่อนจะกอดชายหนุ่มไว้ไม่ยอมปล่อย
ทุกคนมองภาพตรงหน้าอย่างตะลึงงัน
ดูแล้วเหมือนฉากเด็กพลัดหลงได้พบญาติเลยนี่นา!
“องค์หญิง ราชบุตรเขย ชายผู้นั้นคือท่านลุงของหลูอา ส่วนหญิงชราคือท่านย่าของเขา” พี่สี่ของเกยังแนะนำให้จางเสี่ยวอิงกับเว่ยจิ้งรู้จัก
“อยู่ไกลกันถึงเพียงนี้ แล้วสองครอบครัวเกี่ยวดองกันได้อย่างไร” ประกายแห่งความอยากรู้อยากเห็นของจางเสี่ยวอิงลุกโชนขึ้นอีกครั้ง