เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 469 ใส่ใจหรือไม่
วันรุ่งขึ้น เว่ยจิ้งมาถึงตระกูลจาง ตอนนั้นจางเสี่ยวอิงเพิ่งกินอาหารเช้าเสร็จ เพราะบัดนี้สองตระกูลกลายเป็นญาติกันแล้ว งานเลี้ยงวันเกิดของฮูหยินกั๋วกงเว่ยจึงยกกันไปทั้งครอบครัว แม้แต่เฉินหลิงซิ่วกับสามีเซียวสือเอ้อร์ จางเต๋อจิ้นกับภรรยา และบรรดาเด็กๆ ก็ต้องไปร่วมงานด้วย
เฉินหลิงซิ่วยังพอทำใจได้ อย่างไรนางก็เคยไปจวนกั๋วกงเว่ยมาแล้ว แต่จางเต๋อจิ้นกับเย่ซื่อนั้นต่างออกไป ตั้งแต่รู้เมื่อหลายวันก่อนว่าจะต้องไปงานเลี้ยงที่จวนกั๋วกงเว่ย ทั้งคู่ก็อยู่ไม่เป็นสุข ไม่กังวลว่าเสื้อผ้าของตนจะดูไม่เหมาะสม ก็ห่วงว่าเด็กๆ จะไม่รู้ธรรมเนียม
“หลิงซิ่ว ช่วยดูให้ข้าหน่อย เสื้อท่อนบนตัวนี้เข้ากับกระโปรงหรือไม่?” เย่ซื่อดึงเฉินหลิงซิ่วมาให้ช่วยออกความเห็น
เฉินหลิงซิ่วมองเย่ซื่อตั้งแต่หัวจรดเท้า นางสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ครอบครัวตัดให้ทุกคนสำหรับเทศกาลปีใหม่ เสื้อผ้าเหล่านี้วัดตัวแต่ละคนแล้วสั่งตัดจากร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูป พวกนางต่างก็ยุ่งจนไม่มีเวลาตัดเย็บเสื้อผ้าให้คนในบ้าน อีกทั้งเนื้อผ้าของชุดเหล่านี้ยังดีกว่า รูปแบบก็ซับซ้อนกว่า แต่ก่อนพวกนางทำได้เพียงตัดเย็บแบบเรียบง่ายที่สุด
“ถึงได้ว่ากันว่าเสื้อผ้าช่วยเสริมบุคลิก ท่านน้าสะใภ้ ชุดนี้ของท่าน ต่อให้เป็นฮูหยินเจ้าของร้านรุ่ยฝูเซียงในเมืองหย่งอันก็ยังสู้ไม่ได้เลย” เฉินหลิงซิ่วกล่าวพลางยิ้มแย้ม