เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 466 รถไฟ
แม้ทุกคนจะอยากรีบขึ้นรถไฟกันเต็มที แต่พิธีเปิดเดินรถเที่ยวแรกยังคงต้องจัดขึ้น ทุกคนยืนอยู่บนชานชาลา หลังฮ่องเต้ตรัสคำอวยพรสองสามประโยคแล้ว ก็รับดอกไม้สีแดงดอกใหญ่ที่มัดด้วยผ้าแพรแดงสดจากขันทีหลิว ก่อนยื่นให้กั๋วกงเว่ย กั๋วกงเว่ยค้อมกายรับมาแล้วส่งต่อให้เหยียนหมิงฮ่าว เหยียนหมิงฮ่าวนำช่างฝีมือถือดอกไม้ใหญ่ไปถวายพระพร จากนั้นจึงนำไปผูกไว้ตรงหัวรถจักร
เว่ยจิ้งจุดประทัดที่เรียงไว้บนชานชาลา ฮ่องเต้และคณะอีกสิบกว่าคนขึ้นรถไฟตามการนำทางของจางเต๋อหยวน เข้าไปในตู้โดยสารที่จางเสี่ยวอิงออกแบบให้เป็นพิเศษ ทุกคนที่ก้าวเข้าไปต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง
ตู้โดยสารนี้แบ่งเป็นส่วนหน้าและส่วนหลัง สองในสามของพื้นที่ส่วนหน้าออกแบบให้เป็นบริเวณที่ใช้งานได้คล้ายห้องประชุม มีที่นั่งหลักอยู่ตรงกลาง ด้านหน้ามีโต๊ะสำหรับวางแผนการ ที่ข้างหน้าต่างทั้งสองฝั่งตั้งม้านั่งเตี้ยไว้สองแถว ส่วนตรงกลางยังเหลือพื้นที่ว่างกว้างเกินครึ่งจั้ง
พื้นที่หนึ่งในสามด้านหลังที่นั่งหลักเป็นเขตพักผ่อน นอกจากมีเตียงแบบมีเสาแล้ว ยังจัดให้มีตู้เสื้อผ้าและห้องสุขา ฮ่องเต้ทอดพระเนตรแล้วอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้ “อันผิงมิได้กล่าวเกินจริงเลยจริงๆ”