เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 โจมตีอย่างเจ็บแสบ
ต้องบอกว่า ข่าวนี้สร้างแรงกระแทกต่อจางเสี่ยวหุนรองจากครั้งที่เขากลับบ้านหลังลาพัก แล้วได้ยินข่าวว่าเฟยเฟยหมั้นหมายเท่านั้น
เขามองใบหน้าน้อยๆ ของน้องสาว ในใจพลันรู้สึกอึดอัดขึ้นมา เรื่องราวในอดีตผุดย้อนกลับมาเป็นฉากๆ
คงเพราะเขาความจำดี ตอนแม่คลอดน้องสาวในปีนั้น เขากับพ่อนั่งกระสับกระส่ายอยู่ด้านนอกห้องคลอด พ่อเดินไปเดินมาตามทางเดิน ส่วนเขาก็เดินตามหลังพ่อไปมา กว่าจะถึงตอนแม่คลอดน้องสาวเสร็จ พยาบาลก็อุ้มน้องสาวออกมาจากห้องคลอดก่อน เขาเห็นเจ้าตัวเล็กแวบแรกก็ชอบจับใจ ยิ่งน้องสาวเกิดมาก็มีผิวขาวอมชมพู ว่ากันว่าแทบไม่มีทารกคนไหนเกิดมาแล้วน่ารักขนาดนี้ ทุกคนต่างรู้สึกแปลกตา พากันชมว่านางสวย พอเขาได้ยินก็ภาคภูมิใจยิ่งกว่าตอนมีคนชมตัวเองเสียอีก
หลังแม่กับน้องสาวกลับจากโรงพยาบาล เขาถึงกับไม่อยากไปโรงเรียนอนุบาล อยากอยู่บ้านเฝ้าดูน้องสาวเท่านั้น แม้ตอนนั้นเขาเพิ่งอายุ 5 ขวบ แต่มีแรงมากเป็นพิเศษ อุ้มน้องสาวขึ้นมาได้อย่างสบาย
ตั้งแต่นั้นมา เรื่องกินอยู่ขับถ่ายของน้องสาวล้วนอยู่ในสายตาเขา เสื้อผ้าตัวน้อยกับผ้าอ้อมของน้องสาวก็เป็นเขาที่เลือก เพราะผ้าอ้อมยี่ห้อที่น้องสาวใช้เป็นประจำมักขาดตลาด ส่วนก้นน้อยๆ ของน้องสาวพอเปลี่ยนไปใช้ยี่ห้ออื่นก็จะเป็นผื่น ทุกครั้งที่เขาไปซื้อผ้าอ้อมจึงกำชับป้าพนักงานขายว่า ถ้าผ้าอ้อมรุ่นที่น้องสาวใช้มาถึงแล้ว ต้องเก็บไว้ให้เขาเยอะๆ