เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455 ประจำเดือนครั้งแรก
เสียงของเว่ยจิ้งเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่ยับยั้งไว้ไม่อยู่ จางเสี่ยวอิงพลันชะงักค้าง
สิ่งใดกันแน่ที่ทำให้เทพสังหารอย่างเว่ยจิ้งตกใจกลัวได้ถึงเพียงนี้ หรือว่าผู้ก่อการร้ายติดตั้งระเบิดไว้?
ก่อนจางเสี่ยวอิงจะทันคิดอะไรไปมากกว่านั้น เสื้อคลุมผืนหนึ่งก็คลุมหัวนางไว้ จากนั้นก็มีอีกผืนตามมา นางรู้สึกเหมือนร่างลอยขึ้นจากพื้น แล้วก็ถูกเว่ยจิ้งอุ้มออกจากที่นั่งส่วนตัวอีกครั้งราวกับตุ๊กตาผ้า แต่ศีรษะกับใบหน้าถูกคลุมไว้จนมองอะไรไม่เห็น ได้แต่รู้สึกว่าเว่ยจิ้งวิ่งลงบันได น่าจะออกไปถึงถนนแล้ว
นางตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ โดยเฉพาะตอนลงบันได ความรู้สึกร่วงหล่นจากที่สูงอย่างรวดเร็วทำให้เกิดอาการเหมือนตัวลอยอย่างรุนแรง ทั้งยังกังวลว่าเว่ยจิ้งจะอุ้มนางไปแล้วพลาดเหยียบขั้นบันไดจนล้ม หากหกล้มขึ้นมาคงแย่แน่ นางจึงไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย
จากนั้นนางรู้สึกว่าเว่ยจิ้งกำลังวิ่งสุดชีวิต ดูเหมือนจะวิ่งมาไกลไม่น้อยแล้ว ต่อให้ระเบิดมีอานุภาพร้ายแรงเพียงใด ก็คงระเบิดไม่ถึงแล้วกระมัง? แต่เว่ยจิ้งยังวิ่งอยู่ หรือจะไม่ใช่ระเบิด แต่เป็นมือสังหาร...
เซียวสือเอ้อร์ตามไปทันทีที่เว่ยจิ้งอุ้มจางเสี่ยวอิงจากไป เหล่าองครักษ์ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ก็พากันกรูตามไปด้วย ทำให้ชั้นสองเกิดความโกลาหลไม่น้อย ครอบครัวที่ยังไม่กลับจากที่นั่งส่วนตัวข้างๆ ต่างตะลึงงัน พวกเขาเหมือนจะเห็นคุณชายห้าตระกูลเว่ยอุ้มอะไรบางอย่างวิ่งลงไปชั้นล่าง จากนั้นเหล่าองครักษ์ก็วิ่งตามไปกันหมด