เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448 เรื่องมงคลสมรส
คนทั้ง 4 ในห้องชะงักไปโดยไม่รู้ตัว เซียวหยวนจิ่นหยุดเคี้ยว จางเสี่ยวอิงหยุดมือที่กำลังคีบเนื้อแกะขึ้นจากหม้อ จางเต๋อหยวนกำลังเทน้ำจิ้มงา ส่วนหลี่หลานช่วยเซียวหยวนจิ่นปรุงน้ำจิ้ม บรรยากาศอันอบอุ่นครึกครื้นพลันถูกทำลายลงในพริบตา
ทว่าก็เป็นเพียงชั่วขณะ ทุกคนรีบตั้งสติได้ทันที จางเสี่ยวอิงพยายามไม่หันไปมองเซียวหยวนจิ่น คิดว่าพ่อแม่ของนางก็คงเป็นเช่นเดียวกัน
“พี่ชาย แบบนี้เรียกว่ากลับมาได้ถูกจังหวะยิ่งกว่ากลับมาเร็วเสียอีก! เดิมทีอาสะใภ้บอกว่าจะรอให้ถึงวันเกิดพี่ค่อยกินหม้อไฟ แต่ข้ารอไม่ไหว ผลคือพี่ก็ได้กินพอดี เร็วเข้า เนื้อแกะเพิ่งลวกสุกเมื่อครู่นี้เอง” จางเสี่ยวอิงพูดเจื้อยแจ้ว
พอเซียวหยวนจิ่นได้ยินเสียงนี้ หัวใจก็เต้นรัวขึ้นทันที แม้แต่ถั่วลิสงทอดในปากก็หมดรสชาติไปชั่วขณะ นางไม่รู้ว่าควรทำตัวอย่างไรดี ยังดีที่ดูเหมือนทุกคนจะไม่ได้สังเกตเห็นนาง
พูดอย่างเคร่งครัด นางไม่เคยกินข้าวร่วมกับจางเสี่ยวหุนมาก่อน เพราะทุกครั้งที่นางมาร่วมโต๊ะ คนก็มักจะเยอะจนวุ่นวาย ทั้งผู้ใหญ่และเด็กคละเคล้ากันไปหมด ไม่มีใครใส่ใจนักว่าใครนั่งตรงไหน อย่างไรเสียนางก็มักนั่งข้างจางเสี่ยวอิงเสมอ
จางเสี่ยวหุนเดินทางกลับบ้านมาตลอดทาง ท้องก็หิวอยู่แล้ว ช่วงนี้เขากำลังกินจุเป็นพิเศษ พอเข้าประตูจวนก็เห็นเหล่าองครักษ์กำลังกินหม้อไฟกันอย่างเอร็ดอร่อยตรงเรือนคนเฝ้าประตู เขาจึงเร่งฝีเท้ากลับเรือนหลัก อยากกินหม้อไฟหม่าล่าที่ไม่ได้กินมานานให้เร็วที่สุด