เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 ตัวตนที่ซ่อนอยู่
“รายงานท่านแม่ทัพ กองล่อขนเสบียงและสิ่งของจากพุกามมาถึงแล้ว” ทหารส่งสารเอ่ยกับจางเสี่ยวหุน ผู้กำลังมองแผนที่ผืนหนึ่งอยู่
จางเสี่ยวหุนถอนหายใจอย่างโล่งอก นี่เป็นสิ่งของบรรเทาภัยระลอกที่ 2 ซึ่งเว่ยจิ้งส่งมาให้
นับจากเกิดพายุไต้ฝุ่นก็ผ่านมาได้กว่า 1 เดือนแล้ว พวกเขาผ่านวันคืนแรกๆ ที่ขาดแคลนทั้งอาหารและน้ำมาได้ แม้น้ำที่ท่วมขังยังไม่ลดหมดในวันนั้น พวกเขาก็เริ่มซ่อมแซมบ้านเรือนอย่างเร่งด่วน เก็บกู้ศพผู้ประสบภัย สำรวจจำนวนผู้รอดชีวิต และส่งคนควบม้าไปพุกามเพื่อรายงานความเสียหายแก่เว่ยจิ้งและขอความช่วยเหลือ
ที่จริงพุกามก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน เพียงแต่ความเสียหายไม่รุนแรงเท่าที่นี่ ทว่าเว่ยจิ้งก็ยังรวบรวมสิ่งของจำนวนมากส่งมาให้ทันที จางเสี่ยวหุนคิดว่า...น้องสาวของตนคงมีส่วนสำคัญไม่น้อย
เขาเดินออกไปรับสิ่งของที่ขนส่งมา
“ข้าน้อยคารวะท่านแม่ทัพจาง!” ผู้รับผิดชอบขนส่งสิ่งของคือซุนเฮ่อ เขากำลังควบคุมกองล่อให้ขนของไปยังคลังที่เพิ่งสร้างเสร็จ
“รองแม่ทัพซุนลำบากแล้ว รีบลุกขึ้นเถิด” จางเสี่ยวหุนยื่นมือประคองซุนเฮ่ออย่างพอเป็นพิธี
“ขนสิ่งของมามากมายถึงเพียงนี้ กลับไปแล้วช่วยข้าขอบคุณแม่ทัพเว่ยด้วย ไม่ต้องส่งมาอีกแล้ว ของมีพอแล้ว” จางเสี่ยวหุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เรื่องนี้ท่านแม่ทัพจางต้องไปกล่าวกับแม่ทัพของข้าด้วยตนเองแล้ว ฝ่าบาทมีพระบัญชาเรียกท่านกลับเมืองหลวงโดยด่วน นี่คือหนังสือโยกย้าย” ซุนเฮ่อหยิบซองจดหมายจากในอกเสื้อส่งให้จางเสี่ยวหุน