เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 อุโมงค์ใต้ดิน
นี่มันอุโมงค์ใต้ดินที่ไหนกัน นี่มันเขาวงกตใต้ดินชัดๆ!
พวกเขาเข้าไปในอุโมงค์ใต้ดินจากทางเข้าที่อยู่ใต้ยุ้งฉางบ้านเฉินป๋อ ช่องทางเข้าออกกว้างพอให้คนสองคนเดินสวนกันได้ ทว่าเว่ยจิ้งรูปร่างสูงกว่าคนทั่วไป จึงต้องก้มตัวเล็กน้อย ส่วนเฉินป๋อซึ่งสูงเท่าคนทั่วไปเดินตัวตรงได้สบาย
ผนังอุโมงค์ทั้งสองข้างมีช่องเล็กๆ ขุดไว้ห่างกันราว 1 จั้ง ภายในวางตะเกียงน้ำมันไว้ 1 ดวง เฉินป๋อเดินนำหน้า ใช้หินจุดไฟจุดตะเกียงทีละดวง
เดินไปได้สิบกว่าจั้ง พวกเขาก็มาถึงโถงถ้ำแห่งหนึ่ง โถงถ้ำกว้างยาวด้านละ 2 จั้ง รอบด้านมีเสาไม้ค้ำแผ่นไม้ที่รองรับเพดาน ดูแข็งแรงมั่นคงดี
เว่ยจิ้งกวาดตามองไปรอบๆ เห็นว่าผนังทั้งสี่ด้านของโถงถ้ำต่างมีช่องทางเดินอยู่ ช่องทางมีขนาดใกล้เคียงกับทางที่พวกเขาเข้ามา แต่ละช่องแขวนป้ายไม้เล็กๆ ไว้ บนนั้นเขียนว่า ‘จวนใดจวนหนึ่ง’ เห็นได้ชัดว่าทางเดินเหล่านี้มุ่งไปยังจวนที่ระบุไว้บนป้าย
มุมโถงถ้ำมีไหดินเผา 2 ใบ ปิดด้วยฝาไม้ ข้างไหยังมีแผ่นไม้ที่ใหญ่กว่าปากทางเดินเล็กน้อยกับกองดินสดกองหนึ่ง