เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 ฝึกทหาร
เซียวจิ่งเย่กับเว่ยจิ้งสบตากัน
“เรียนท่านแม่ทัพ จางต้าหลางจากหมู่บ้านเซินจวงรอพบท่านอยู่หน้าที่ว่าการขอรับ”
“ให้เขารอที่โถงประชุมก่อน” เว่ยจิ้งสั่ง เขารู้สึกขึ้นมาเองว่าพี่ชายของตระกูลจางผู้นี้คงมิได้มาหาพวกเขาเพราะเรื่องส่วนตัว
“จางต้าหลางผู้นี้เป็นใคร เหตุใดต้องให้เขามาที่หอประชุมด้วย” เซียวหยวนจิ่นถามอย่างสงสัย จางต้าหลางจากหมู่บ้านเซินจวงฟังดูเหมือนชาวไร่ชาวนา
“เขาคือพี่ชายของหมอจางน้อย วันนี้เจ้ายังได้พบเขาเลย” เว่ยจิ้งตอบ
ภาพจางเสี่ยวหุนกำลังอุ้มหญิงคลอดบุตรพลันปรากฏขึ้นในความคิดของเซียวหยวนจิ่น หัวใจนางเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว แม้จะสงสัยว่าจางเสี่ยวหุนมาพบเว่ยจิ้งด้วยเรื่องใด แต่นางก็ไม่ได้ถามต่อ
หลายวันนี้ข้าพเจ้าค้นพบว่าสิ่งที่ยากที่สุดคือการตั้งชื่อ โดยเฉพาะชื่อของชาวเป่ยหู จำต้องใช้เครื่องหมายดอกจันสามดอกแทนชื่อไปก่อน จึงมีเครื่องหมายดอกจันเต็มไปหมด สุดท้ายมีคนทนดูไม่ไหว อาสาตั้งชื่อให้เอง
“ต่อจากนี้พวกเราคงยุ่งมาก ไม่มีเวลาดูแลเจ้า เจ้ารีบเก็บข้าวของไปจวนเจิ้นติ้งเสียเถิด” เซียวจิ่งเย่กล่าวกับเซียวหยวนจิ่นอย่างเคร่งขรึม
“เสด็จย่าจัดองครักษ์ให้ข้าถึง 200 นายแล้ว ยังต้องให้พวกท่านคอยดูแลอีกหรือ” เซียวหยวนจิ่นกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าบอกพวกท่านตามตรงก็แล้วกัน ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะเรียนวิชาแพทย์จากหมอจางน้อย ต่อไปข้าจะไปช่วยงานที่โรงหมออันเล่อด้วย”