เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 ความวุ่นวาย
บรรยากาศอันแปลกประหลาดในห้องถูกทำลายลงด้วยเสียงหนึ่ง “ข้ามาแล้ว” จางเสี่ยวหุนเข็นรถเข็นมายืนอยู่ตรงประตู
“พี่ชายรอสักครู่” จางเสี่ยวอิงกล่าว จากนั้นหันไปพูดกับพระชายาว่า “ฮูหยิน พวกเราจะย้ายท่านไปอีกห้องหนึ่ง วางใจเถิด ข้าจะอยู่กับท่านตลอดเวลา”
จากนั้นนางก็ห่มผ้าเพิ่มอีกชั้นให้ทารกน้อย ก่อนส่งให้เซียวหยวนจิ่น “ท่านช่วยอุ้มทารกน้อยไว้ก่อน”
ตั้งแต่แรกเห็นเด็กสาวผู้นี้ นางก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ต่อมาเมื่อเห็นอีกฝ่ายร้องไห้หนักระหว่างผ่าตัด นางจึงนึกออกว่าความรู้สึกคุ้นเคยนี้มาจากบุคลิกของหลินไต้อวี้ในละครโทรทัศน์เรื่องความฝันในหอแดงฉบับปี 1987 เย็นชาและแฝงความหม่นเศร้าอยู่เล็กน้อย
แต่หลังจากร้องไห้แล้ว ความหม่นหมองในแววตาก็สลายไปจนหมด ดวงตาที่มองทารกน้อยสว่างไสวราวกับไข่มุกดำที่เปล่งประกาย
นางคาดว่าเด็กสาวผู้นี้คงมีอาการซึมเศร้าเล็กน้อย ทารกแรกเกิดก็เหมือนสัตว์เลี้ยง คงช่วยเยียวยาจิตใจนางได้ในระดับหนึ่ง
จากนั้นนางห่อร่างหญิงคลอดบุตรให้มิดชิด จัดการให้ความอบอุ่นอย่างทั่วถึง แล้วจึงบอกจางเสี่ยวหุนว่า “พี่ชายเข้ามาได้แล้ว”
หลังผ่าคลอด จางเสี่ยวหุนอุ้มหญิงคลอดบุตรเพียงลำพังไม่เหมาะอีกต่อไป เพราะอาจกดทับปากแผล ต้องวางนางลงบนรถเข็นแล้วเข็นไปยังเรือนด้านหลัง
แต่แม้แต่พื้นในลานบ้านก็ยังขรุขระ จึงต้องวางเปลหามไว้บนรถเข็นด้วย เมื่อพบทางเป็นหลุมเป็นบ่อ ก็ต้องยกเปลหามขึ้นแล้วช่วยกันหามไป