เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 การเกิดใหม่
ปีศาจตนนี้ดูท่าจะไม่กินคน แถมยังช่วยชีวิตคนด้วย
ไม่สิ นางไม่ได้ช่วยแค่คน ยังช่วยนกอีกด้วย บางทีสัตว์ป่าก็คงช่วยด้วยกระมัง
เมื่อนึกถึงวันแรกที่พบกัน คุณหนูจางตะโกนอย่างเดือดดาลขณะวิ่งหนีว่า “อย่าแตะนกของข้า” มุมปากเว่ยจิ้งก็อดยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ ไม่ได้
จางเสี่ยวอิงไม่รู้ว่าตนกลายเป็นปีศาจในสายตาคนอื่นแล้ว ตอนนี้นางกำลังใช้มีดผ่าตัดกรีดผิวหนังและชั้นไขมันใต้ผิวหนังของหญิงคลอดบุตร
นี่เป็นครั้งแรกที่นางลงมือผ่าคลอดด้วยตนเอง ทั้งไม่มีอาจารย์คอยชี้แนะอยู่ข้างๆ และไม่มีผู้ช่วยที่เชี่ยวชาญคอยสนับสนุน จะบอกว่าไม่ประหม่าเลยก็คงเป็นเรื่องโกหก
แต่ไม่ว่าอย่างไร นางก็ไม่ยอมให้ตัวเองตื่นตระหนก เพราะชีวิต 2 ชีวิตอยู่ในมือของนาง
นางนึกทบทวนขั้นตอนการผ่าตัดที่เปิดดูซ้ำในหัวทุกคืน ใช้ผ้าก๊อซซับของเหลวที่ซึมออกมา แล้วส่งสัญญาณให้เซียวหยวนจิ่น “จับแผลไว้ให้ดี อย่าให้ปากแผลปิดเข้าหากัน”
นางสัมผัสได้ชัดเจนว่าเด็กสาวผู้นี้กำลังประหม่า เพราะมือของนางสั่นอย่างควบคุมไม่ได้
“เจ้าทำได้ดีมาก” จางเสี่ยวอิงเอ่ยชมจากใจจริง