เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ราชวงศ์
เมื่อ 15 วันก่อน ยามราตรีล่วงผ่านมานานแล้ว ภายในตำหนักบรรทมแห่งหนึ่งในตำหนักบูรพาต้าเฉียน
สตรีงดงามอายุราว 22-23 ปีผู้หนึ่งลุกขึ้นจากเตียงแล้วเลิกม่านเตียง นางกำนัลที่เข้าเวรกลางคืนอย่างชิงหลัวรีบก้าวเข้าไปหา
“พระชายารัชทายาท ท่านต้องการสิ่งใดหรือเพคะ”
เสิ่นอี้หาน พระชายารัชทายาทของเซียวจิ่งอวี้แห่งต้าเฉียน ขมวดคิ้วน้อยๆ แล้วถามว่า “ยามใดแล้ว”
“ล่วงเข้ากลางยามจื่อแล้วเพคะ” ชิงหลัวตอบ
เสิ่นอี้หานนิ่งเงียบ
ปกติหากอยู่ในเมืองหลวง เซียวจิ่งอวี้จะเข้านอนพร้อมนางก่อนกลางยามไฮ่เสมอ ยิ่งตอนนี้นางตั้งครรภ์แล้ว เซียวจิ่งอวี้ก็ยิ่งเอาใจใส่นางรอบด้าน
แต่หลายวันมานี้ เซียวจิ่งอวี้มักกลับมายังตำหนักบรรทมของนางเมื่อถึงยามจื่อ บางคืนถึงกับไม่กลับมาทั้งคืน
นางไม่ได้กังวลว่าเซียวจิ่งอวี้จะไม่รักและทะนุถนอมนางอีก ตรงกันข้าม นางกลับอยากให้เขารักและทะนุถนอมนางน้อยลงเสียหน่อย