เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16 คมกล้า
จางเสี่ยวหุนส่งพ่อไปถึงเมืองหย่งอันแล้วกลับหมู่บ้านเซินจวง ยังไม่ดึกนัก เมื่อนึกถึงเรื่องที่ตอนกลางวันไม่มีเวลาไปตรวจอุโมงค์ใต้ดิน เขาจึงตัดสินใจไปทำให้เสร็จเสียตอนนี้ ไม่เช่นนั้นหากขุดผิดทิศทางคงแก้ไขได้ยาก
ก่อนหน้านี้หลายวัน เขาวิ่งวุ่นไปตามหมู่บ้านหลายแห่งของญาติพี่น้องทุกวันเช่นนี้ ช่วงหลังทุกคนค่อยๆ เข้าใจวิธีทำงานและรู้เงื่อนไขการระบายอากาศในอุโมงค์ใต้ดินแล้ว เวลาเขาไปตรวจจึงแทบไม่พบข้อผิดพลาด
เขาพาน้องชายลูกพี่ลูกน้อง 2 คนกับต้าหวงลงไปในอุโมงค์ใต้ดิน แต่ละคนถือคบเพลิงคนละอัน เปลวไฟยังลุกไหม้เป็นปกติ แสดงว่าการระบายอากาศดี
พวกเขาเดินมาถึงห้องเก็บของที่ค่อนข้างกว้าง ต้าหวงก็เห่าเสียงต่ำใส่ทางออกที่ถูกปิดบังไว้
จางเสี่ยวหุนคาดว่าที่นี่น่าจะอยู่ตรงพื้นที่เพาะปลูกทางตะวันออกของหมู่บ้าน ดึกดื่นเช่นนี้ไม่ควรมีใครผ่านไปมา ส่วนสัตว์ป่าก็คงไม่วิ่งลงเขามาไกลถึงเพียงนี้ แต่ต้าหวงกลับมีท่าทีราวกับเผชิญศัตรูตัวฉกาจ ต้องมีพิรุธแน่
จางเสี่ยวหุนปีนบันไดขึ้นไป ก็ได้ยินเสียงอาวุธปะทะกันจริงๆ เขาเปิดฝาปิดทางเข้าออก เห็นคนสวมหน้ากาก 6-7 คนกำลังล้อมโจมตีคน 3 คนอยู่ไม่ไกล บนพื้นยังมีคนล้มอยู่ 4-5 คน
เห็นได้ชัดว่าคน 3 คนที่ถูกล้อมโจมตีมี 2 คนฝีมือสูงกำลังคุ้มกันอีกคนหนึ่งอยู่ แต่คนสวมหน้ากากทั้ง 7 คนก็ไม่ใช่พวกอ่อนหัด