เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อได้ยินเย่จือฝานเอ่ยปากขึ้นมาอย่างกะทันหัน คนทั้งสามบนพื้นต่างก็ตกใจจนขวัญผวา
“เจ้าพูดได้...” ฉินต้าเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ
เย่จือฝานเดินช้า ๆ ไปนั่งยอง ๆ ลงข้างกายฉินต้า พลางส่งเสียงหัวเราะเยาะเย็นชาออกมาคราหนึ่ง
จากนั้นค่อย ๆ ล้วงเอากริชเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วตบลงบนใบหน้าของฉินต้าเบา ๆ
“อะไรกัน ประหลาดใจมากรึ”
ฉินต้ามองประกายแสงอันเย็นเยียบที่ส่องวูบวาบออกมาจากกริชเล่มนั้น ก็ตกใจกลัวจนน้ำเสียงเริ่มสั่นสะท้าน
“เจ้า... เจ้าคิดจะทำอะไรกัน!”
เย่จือฝานค่อย ๆ เลื่อนดาบเล่มนั้นไปที่ข้อมือของฉินต้า แววตาอันเฉียบคมดุดันวูบผ่านไปในพริบตา
“ย่อมต้องเป็น... เอาชีวิตของพวกเจ้า!”
สิ้นเสียง เย่จือฝานก็กรีดปลายดาบผ่านข้อมือของฉินต้าอย่างรวดเร็ว โลหิตสด ๆ พลันทะลักออกมาจากข้อมือนั้นในทันที